Hayat bazen sana en büyük dönüşümü, en sıradan sandığın bir anın içine saklayarak getirir öyle büyük planların, öyle uzun hayallerin içinde değil tam da hiçbir şey beklemediğin, hatta belki de kalbini dinlenmeye bıraktığın bir anda, hiç hesapta olmayan bir insan girer hayatına ve sen daha ne olduğunu anlamadan, içindeki dengeleri sessizce değiştirir. Çünkü insan en çok, hazırlıklı olduğu şeylerden değil. Hazırlıksız yakalandığı duygulardan etkilenir ve hiç ihtimal vermediğin biri, hiç ummadığın bir şekilde sana dokunduğunda, içinde uzun zamandır kilitli duran kapılar birer birer açılmaya başlar oysa sen artık kimseyi içeri almamaya karar vermişsindir, oysa sen artık ben böyle iyiyim diyerek kendini korumaya alışmışsındır.
Ama o gelir. Ve hiçbir şey yapmadan bile bir şeyleri değiştirir. Başta anlamazsın. Çünkü o, diğerleri gibi değildir. Büyük sözler söylemez gösterişli cümleler kurmaz, “seni seviyorum” der belki ama içinde bir şüpheyle bakarsın, çünkü alışmışsındır insanların söyledikleriyle yaptıklarının aynı olmamasına fakat zaman geçtikçe fark edersin ki o insanın sevgisi kelimelerde değil, yaptığı davranışların arasına saklanmıştır. sen sustuğunda seni anlayabilmesinde, en kırgın olduğun anda yanında kalabilmesinde, hiçbir şey istemeden sana iyi gelmeye çalışmasında.
Ve işte tam o noktada, insanın içinde garip bir farkındalık doğar çünkü bazı insanlar seni heyecanlandırmaz seni iyileştirir. Beklemediğin bir anda beklemediğin biri çıkar ve senin yıllardır taşıdığın kırıkları, kimseye göstermediğin yaraları, en sessiz yerlerinden tutup iyileştirmeye başlar farketmezsin bile yeri gelir şefkat olur sana, en yorgun halini sarar, yeri gelir merhamet olur, kendine bile gösteremediğin anlayışı sana sunar, yeri gelir senin yerine bile seni sever kimsenin hatırlamadıklarını hatırlar sen vazgeçmek üzereyken bile vazgeçmez senden.
Ve o zaman anlarsın ki, bazı sevgilerin nedeni yoktur.
Mantığı yoktur.
Hesabı yoktur.
Sadece vardır.
Belkide o insanları kendimiz için saklamalıyız, kaybetmek itmek yerine kazanmalı ve kendimize çekmeliyiz...
