Quetzalcoatlus (Tarih Öncesi – En Büyük Uçan Canlı)
Yaklaşık 10–11 metre kanat açıklığına sahip olan Quetzalcoatlus, şimdiye kadar yaşamış en büyük uçan canlı olarak kabul edilir ve dinozorlarla aynı dönemde, yaklaşık 70 milyon yıl önce yaşamıştır. Teknik olarak bir kuş değil, bir pterozordur ve kemiklerinin aşırı derecede hafif olması sayesinde bu devasa boyuta rağmen uçabildiği düşünülür ancak uçuşu muhtemelen uzun süzülüşler ve kısa mesafeli havalanmalarla sınırlıydı.
Argentavis magnificens (Tarih Öncesi – En Büyük Uçan Kuş)
Yaklaşık 6–7 metre kanat açıklığı ve 70 kiloya yaklaşan ağırlığıyla Argentavis, bilinen en büyük uçan kuş olarak öne çıkar. Yaklaşık 6 milyon yıl önce Güney Amerika’da yaşamış olan bu dev kuş, aktif kanat çırpmaktan çok, termal hava akımlarını kullanarak süzülen bir uçuş biçimine sahipti ve günümüz akbabalarının dev bir versiyonu gibiydi.
Pelagornis sandersi (Tarih Öncesi – Dişli Dev Deniz Kuşu)
Yaklaşık 6–6,5 metre kanat açıklığına sahip Pelagornis sandersi, okyanuslar üzerinde süzülen dev bir deniz kuşuydu ve en dikkat çekici özelliği, gerçek diş değil ama diş benzeri kemiksi çıkıntılara sahip gagasıydı. Açık denizlerde uzun süre iniş yapmadan uçabildiği düşünülür ve modern albatrosların tarih öncesi bir öncüsü sayılır.
Gezgin Albatros (Günümüz – En Büyük Kanat Açıklığı)
Günümüzde yaşayan uçan canlılar arasında en geniş kanat açıklığına sahip türdür, 3,5 metreyi aşan kanatları sayesinde neredeyse hiç kanat çırpmadan saatlerce okyanus üzerinde süzülebilir, Güney Okyanusu çevresinde yaşar ve enerjiyi minimum harcayarak maksimum mesafe kat etme konusunda doğanın en verimli uçucularından biridir.
Dev Altın Taçlı Uçan Tilki (Günümüz – En Büyük Uçan Memeli)
Yaklaşık 1,5–1,7 metre kanat açıklığına sahip olan bu yarasa türü, günümüzde yaşayan en büyük uçan memeli olarak bilinir. Filipinler’e özgü olan bu tür, ağırlığına rağmen uçabilmesini tamamen zar şeklindeki kanat yapısına borçludur ve ekosistemde tohum yayılımı açısından kritik bir rol oynar.
Hatzegopteryx (Tarih Öncesi – Aşırı Güçlü Pterozor)
Yaklaşık 10 metreye yakın kanat açıklığına sahip olan Hatzegopteryx, Quetzalcoatlus’la aynı aileden olmasına rağmen ondan farklı olarak çok daha kalın ve güçlü kemik yapısına sahipti, yaklaşık 70 milyon yıl önce bugünkü Romanya topraklarında yaşamış olan bu canlı, yalnızca uçan bir süzücü değil, aynı zamanda yerde yürüyerek avlanabilen, neredeyse uçan bir yırtıcı gibiydi.
Archaeopteryx (Tarih Öncesi – Uçuşun Başlangıcı)
Yaklaşık 1 metreye yakın kanat açıklığıyla bu listede boyut olarak daha küçük kalsa da, Archaeopteryx tarihsel açıdan devdir, çünkü dinozorlarla kuşlar arasındaki geçiş formu olarak kabul edilir ve yaklaşık 150 milyon yıl önce yaşamıştır. Tüyleri vardı ama dişli bir çeneye ve pençeli kanatlara sahipti, yani uçuşun evrimsel olarak nasıl deneme yanılma ile geliştiğini gösteren en net örneklerden biridir.
Haast Kartalı (Yakın Geçmiş – En Ağır Uçan Yırtıcı Kuş)
Yaklaşık 3 metreye yakın kanat açıklığı ve 15 kiloyu aşan ağırlığıyla, bilinen en ağır uçan yırtıcı kuşlardan biridir, Yeni Zelanda’da yaşamış ve dev moa kuşlarını avlayabilen tek yırtıcı olarak ünlenmiştir. İnsanların adaya gelmesiyle birlikte avlarının yok olması, bu dev kartalın da yaklaşık 600 yıl önce neslinin tükenmesine yol açmıştır.
Kori Toyu (Günümüz – Uçabilen En Ağır Kuş)
Kori Toyu, yaklaşık 18–19 kilogram ağırlığıyla günümüzde yaşayan uçabilen en ağır kuş olarak kabul edilir, Afrika savanlarında yaşayan bu tür, uzun süre yerde kalır ve yalnızca tehlike anında ya da kısa mesafelerde uçar. Bu özellik, uçuşun yalnızca kanat açıklığıyla değil, kas gücü–ağırlık dengesiyle mümkün olduğunu net biçimde gösterir.
Spectral Bat (Vampyrum spectrum) (Günümüz – En Büyük Etçil Yarasa)
Yaklaşık 1 metreye yakın kanat açıklığına sahip olan Spectral Bat, günümüzde yaşayan en büyük etçil yarasadır. Orta ve Güney Amerika’da yaşar ve yalnızca böceklerle değil, küçük kuşlar ve kemirgenlerle de beslenir. Bu yönüyle, uçan memelilerin yalnızca hafif ve pasif canlılar olmadığını, avcı olabildiklerini de gösterir.
