Manipülasyon denildiğinde çoğu insanın aklına güçlü olanın zayıf olanı yönlendirmesi gelir. Oysa hayatın en ironik gerçeklerinden biri şudur. İnsan bazen kurduğu oyunun içine kendisi düşer. Avcı olduğunu sanırken fark etmeden av haline gelir. Çünkü manipülasyon kısa vadede kontrol hissi verse de uzun vadede kontrol eden kişiyi de görünmez bir ağın içine hapseder. Bir insanı duygularıyla yönetmeye çalıştığınızda, onun kararlarını etkilediğinizi düşünebilirsiniz. Onun neyi hissedeceğini, neyi düşüneceğini ve hangi adımı atacağını hesapladığınızı sanabilirsiniz. Fakat insanların iç dünyası satranç tahtasındaki taşlar gibi değildir. Her insanın görünmeyen bir sınırı gizli bir direnci ve beklenmedik bir dönüş noktası vardır. Manipülatörlerin en büyük hatası da tam olarak burada başlar. Karşısındaki insanı tamamen çözdüğünü zanneder.
Tarih boyunca birçok kişi zekasına, kurnazlığına ve insanları yönlendirme becerisine güvenerek hareket etti. Ancak çoğu zaman olaylar planlandığı gibi gitmedi. Çünkü insan ruhu matematik formülü değildir. Bugün size bağımlı görünen biri yarın sizden tamamen kopabilir. Bugün sessiz kalan biri yarın tüm gerçekleri ortaya dökebilir. Bugün sizi vazgeçilmez gören biri yarın sizi hayatından tamamen çıkarabilir. Manipülasyonun görünmeyen tehlikesi, kişinin zamanla kendi yalanlarına inanmaya başlamasıdır. Başkalarını yönlendirmek için oluşturduğu hikayeler, bir süre sonra kendi gerçekliği haline gelir. Böylece manipülatör yalnızca çevresindekileri değil kendisini de kandırmaya başlar. İşte bu noktada avcı ile av arasındaki çizgi silinir.
İnsanlar genellikle manipülasyonun yalnızca mağdura zarar verdiğini düşünür. Oysa manipülasyon yapan kişi de sürekli bir kontrol ihtiyacının içine girer. Her sözü hesaplamak, her davranışı planlamak, her ilişkiyi yönetmeye çalışmak zamanla zihinsel bir yük oluşturur. Kendi kurduğu oyunun bekçisi haline gelir. Bir noktadan sonra insanları yönetmeye çalışırken aslında kendi korkularının esiri olur. Hayatta ilginç bir denge vardır. Samimiyet güven üretir, manipülasyon ise şüphe üretir. Bir kişi çevresindeki herkesi kullanarak yükseldiğini düşünebilir. Ancak insanlar er ya da geç davranışların ardındaki niyeti hisseder. Güven kaybolduğunda ise manipülatörün sahip olduğunu düşündüğü güç de yavaş yavaş yok olmaya başlar. Çünkü gerçek güç insanları kontrol etmekten değil, onların güvenini kazanmaktan doğar.
Ava giderken avlanmak tam da bu yüzden güçlü bir sözdür. Başkalarını tuzağa düşürmek için kurulan her planın içinde, planı kuran kişiyi de yakalayabilecek bir risk vardır. Bir insanı küçümseyerek, duygularını kullanarak veya zayıflıklarını hedef alarak ilerleyenler çoğu zaman kendi sonlarını hazırladıklarının farkında olmazlar. Belki de hayatın en büyük adaleti burada saklıdır. Çünkü insanlar her zaman yaptıklarının aynısını yaşamazlar ama yaptıkları davranışların sonuçlarından kaçamazlar. Manipülasyon kısa süreli zaferler kazandırabilir, fakat uzun vadede insanın karakterini, ilişkilerini ve güvenilirliğini aşındırır. Ve bazen en büyük kayıp, kaybettiğini fark etmediğin şeydir.
Bu yüzden manipüle ettiğin insana dikkat etmelisin. Çünkü karşındaki kişinin ne kadar güçlü olduğunu her zaman bilemezsin Sessizliği zayıflık sanabilirsin, sabrı çaresizlik sanabilirsin, iyiliği saflık sanabilirsin. Fakat bazen en sessiz görünen insanlar, oyunu bozacak son hamleyi yapan kişilerdir. O an geldiğinde ise avcı olduğunu sanan kişi, kendisini avın tam ortasında bulabilir.
