The Unfinished Circle
Kapanmamış çember, ilk bakışta eksiklik gibi algılanan fakat kadim düşünce sistemlerinde bilerek, isteyerek ve büyük bir farkındalıkla tercih edilen bir semboldür; çünkü insan zihni tamamlanmış formlara güven duymaya alışmış olsa da, evrenin işleyişi aslında hiçbir zaman mutlak kapanışlar üzerinden ilerlemez, aksine her son yeni bir geçişi, her bitiş yeni bir akışı doğurur ve işte bu nedenle açık bırakılan çember, enerjinin hapsedilmediği, yön değiştirebildiği ve zamanla dönüşebildiği bir alan yaratır. Ritüel pratiklerinde çember, çoğunlukla koruma, odaklanma ve sınır çizme amacıyla kullanılır; ancak bu çemberin bilinçli olarak kapatılmaması, ritüeli yapan kişinin evrenle kurduğu ilişkiye dair çok daha derin bir mesaj taşır, çünkü tamamlanmış bir çember enerjiyi içeri alır ve mühürlerken, kapanmamış bir çember enerjinin gelip geçmesine, içeride kalmamasına ve doğal döngüsünü sürdürmesine izin verir, böylece ritüel bir sonuç üretmekten çok bir süreci başlatan hale gelir.
Bu sembol, özellikle eski şamanik uygulamalarda ve erken dönem ezoterik metinlerde, “sonuca değil yola odaklanma” anlayışının bir karşılığı olarak görülür; kişi niyetini ortaya koyar ama evreni zorlamaz, sonucu kilitlemez, kaderi mühürlemez, aksine kapıyı aralık bırakır ve bilinmeyenin müdahalesine alan açar, çünkü gerçek dönüşüm çoğu zaman kontrol edilen değil, serbest bırakılan alanlarda gerçekleşir. Kapanmamış çember aynı zamanda insan bilincinin durumunu da temsil eder; tamamlanmış bir düşünce sabitlenmiş bir inançtır, açık bırakılmış bir düşünce ise gelişmeye, kırılmaya ve yeniden şekillenmeye müsaittir, bu nedenle bu sembol dogmalara karşı sessiz bir direniş, kesin yargılara karşı ise zarif bir itiraz niteliği taşır ve “henüz bitmedi” cümlesini kelimelere ihtiyaç duymadan fısıldar.
Enerji çalışmaları açısından bakıldığında, bu açık alan bir kaçış noktasıdır; yoğunlaşan frekansın patlamasını engeller, ritüelin ardından oluşabilecek dengesizlikleri yumuşatır ve uygulayıcıya, enerjinin efendisi değil sadece tanığı olduğunu hatırlatır, çünkü kapanmamış çember, gücün sahiplenilmediği, sadece eşlik edildiği bir alan yaratır. Modern dünyada ise bu sembol, bitmiş gibi görünen ama aslında hala devam eden her şeyin metaforu haline gelmiştir; tamamlanmamış hikayeler, yarım kalan yüzleşmeler, cevapsız sorular ve insanın kendi içindeki açık uçlar, bu çemberin görünmez izdüşümleri gibidir ve belki de bu yüzden, kapanmamış çember insana huzursuzluk değil, garip bir ferahlık hissi verir, çünkü her şeyin bitmek zorunda olmadığı fikrini hatırlatır.
Bu sembol bize şunu söyler: Akışa güven, sonucu mühürleme, kapıyı kilitleme; çünkü bazı şeyler tamamlandığında değil, açık bırakıldığında anlam kazanır.
