Tarihte uçak kazası sonrası hayatta kalmak için yamyamlığa başvurulan en bilinen olay, 1972 yılında gerçekleşen And Dağları Uçak Kazası’dır. Uruguaylı bir ragbi takımını taşıyan Uruguayan Air Force Flight 571, And Dağları’na çarparak düştüğünde, kazadan kurtulanlar kendilerini dünyanın en zorlu koşullarından birinde, yiyeceksiz ve tamamen izole bir şekilde buldu.

Kazadan sağ çıkan yaklaşık 45 kişiden sadece 16’sı hayatta kalmayı başardı ve bu süreç tam 72 gün sürdü. İlk günlerde kurtarılmayı bekleyen grup, zaman geçtikçe umutlarını kaybetmeye başladı çünkü arama çalışmaları durdurulmuştu ve bulundukları yer son derece ulaşılmazdı, aşırı soğuk, oksijen azlığı ve açlık, hayatta kalma ihtimalini her geçen gün daha da azaltıyordu.

En kritik ve tartışmalı karar ise açlık dayanılmaz hale geldiğinde alındı. Hayatta kalanlar, kazada hayatını kaybeden arkadaşlarının bedenlerini besin kaynağı olarak kullanmak zorunda kaldı ve bu karar hem fiziksel hem de psikolojik açıdan son derece ağır bir yük getirdi. Ancak başka hiçbir yiyecek kaynağı olmadığı için bu durum, hayatta kalmanın tek yolu haline geldi.

Sonunda iki kişi dağları aşarak yardım bulmayı başardı ve kurtarma operasyonu başlatıldı. Olay dünya çapında büyük yankı uyandırdı ve etik, hayatta kalma içgüdüsü ve insan sınırları üzerine uzun yıllar tartışıldı. Bugün bu olay yalnızca trajik bir kaza olarak değil, insanın en uç koşullarda neler yapabileceğini gösteren çarpıcı bir hayatta kalma hikayesi olarak hatırlanmaktadır.