Evlerde kitap okuma alanları yaratmak, sadece bir köşe yerleştirmekten çok zihne, burada yavaşlayabilirsin mesajı veren bir atmosfer kurmak anlamına gelir o yüzden mesele mobilyadan önce niyetle başlar, sonra ışık, ses, doku ve düzenle derinleşir.
Önce yer seçimi gelir, pencere kenarları, gün ışığını doğrudan ama yormadan alan köşeler ya da evin en az geçilen, en az konuşulan noktaları idealdir çünkü okuma alanı zihnin dağılmadığı, dış dünyanın ritminin biraz düştüğü yerlerde anlam kazanır, mutfağa bakan bir koltuk değil, mümkünse dışarıya ya da boşluğa bakan bir konum tercih edilir.
Işık meselesi bu işin bel kemiğidir, gün içinde doğal ışık yeterliyse akşam için sarı tonlu, tek noktadan gelen, göz hizasının biraz üstünde ya da arkasında kalan bir okuma lambası seçilmeli, tavan ışığı mümkün olduğunca devre dışı bırakılmalıdır çünkü sert ve homojen ışık, okuma eylemini fark etmeden görev duygusuna dönüştürür.
Oturma düzeninde konfor kadar bedenin uzun süre kalabilmesi önemlidir. Çok şık ama sert koltuklar yerine, sırtı ve boynu destekleyen, ayakların yere tam basabildiği ya da hafif yükseldiği koltuklar seçilmeli, mümkünse küçük bir puf ya da ayak uzatma alanı eklenmelidir çünkü beden rahat etmeden zihin metne gömülmez.
Kitapların konumu da bilinçli olmalıdır, okuma alanının hemen yanında, göz hizasında ya da kol uzatma mesafesinde birkaç kitap bulunması yeterlidir, bütün kütüphaneyi buraya taşımak gerekmez çünkü fazla kitap, zihinde, hangisini okuyacağım gerginliği yaratır, bu alan seçilmişlik hissi taşımalıdır.
Ses ve doku genelde ihmal edilir ama etkisi büyüktür, kalın bir perde, küçük bir halı ya da kumaş bir duvar objesi ortamın yankısını azaltır, sessizlik sağlanamıyorsa sözsüz, düşük tempolu bir müzik okuma alanına eşlik edebilir ama amaç metni bastırmak değil, dış sesi yumuşatmaktır.
Kişisel dokunuşlar bu alanı okunacak yerden gidilecek yere çevirir. Bir kahve kupası, küçük bir bitki, not defteri ya da sadece o alana ait bir battaniye, zihne şunu fısıldar: buraya geldiğinde senden hız beklenmiyor.
Son olarak, iyi bir okuma alanı mükemmel olmak zorunda değildir, hatta biraz eksik olması daha iyidir. Çünkü okuma, steril bir düzen değil, yarım kalmış ama samimi bir atmosfer ister ve insan en çok, kendini düzeltmek zorunda hissetmediği yerlerde sayfaların içine düşer.
