Bazı insanlar vardır ki bir odaya girdiklerinde yalnızca insanların söylediklerini değil, söylemediklerini de hisseder ortamda görünmeyen bir gerilim varsa bunu hemen fark eder, birinin içinde sakladığı üzüntü yüzüne yansımadan önce bile kalplerinde garip bir ağırlık hissederler ve çoğu zaman bu durumun nedenini açıklayamazlar çünkü onların deneyimlediği şey yalnızca empati değil, çok daha derin bir algılama biçimidir ve modern psikolojide giderek daha fazla konuşulan bu durum empat olarak tanımlanan insanların deneyimiyle ilişkilendirilir. Empat olarak tanımlanan kişiler çoğu zaman kendilerini küçük yaşlardan itibaren farklı hissettiklerini anlatırlar kalabalık ortamlarda kısa sürede yorulmaları, birinin mutsuz olduğunu yüzüne bakmadan anlayabilmeleri veya bir tartışma ortamında herkesin ruh halini sanki kendi içlerinden geçiyormuş gibi deneyimlemeleri, onların yalnızca gözlem yapan bireyler değil aynı zamanda duygusal enerjileri güçlü şekilde algılayan insanlar olduklarını düşündürür ve bu durum çoğu zaman çevreleri tarafından fazla hassas olmak şeklinde yorumlansa da aslında daha karmaşık bir psikolojik ve nörolojik süreçle ilişkilidir.

İnsan beyni sosyal bir organ olarak evrimleşmiştir ve başkalarının duygularını anlamak, topluluk içinde yaşamayı mümkün kılan en önemli yeteneklerden biridir ancak bazı bireylerde bu algılama sistemi diğer insanlara göre çok daha aktif çalışır ve bu nedenle empatlar, çevrelerindeki insanların ruh halini yalnızca gözlemlemekle kalmaz, aynı zamanda sanki kendi duygularıymış gibi içlerinde hissederler, bu yüzden bir arkadaşlarının yaşadığı üzüntü onların gün boyunca ağır bir ruh hali taşımasına neden olabilir veya hiç tanımadıkları birinin kaygısı bile içlerinde açıklayamadıkları bir huzursuzluk yaratabilir. Bu durumun ilginç yönlerinden biri, empatların çoğu zaman başkalarının duygularını kendi duygularından ayırmakta zorlanmalarıdır bir anda ortaya çıkan bir huzursuzluk, bir anda beliren bir yorgunluk veya sebepsiz gibi görünen bir üzüntü hissi bazen onların kendi iç dünyalarından değil, içinde bulundukları ortamın duygusal atmosferinden kaynaklanabilir ve bu nedenle birçok empat yıllar boyunca neden bazen kendimi bu kadar ağır hissediyorum sorusunu kendine sorar.

Empatların yaşamındaki en büyük zorluklardan biri de tam olarak burada ortaya çıkar çünkü insanların duygusal enerjilerini yoğun şekilde algılayan bir zihin, aynı zamanda bu duyguları sürekli taşımak zorunda kalabilir ve bu durum özellikle kalabalık şehirlerde, yoğun iş ortamlarında veya sürekli gerilim yaşanan sosyal çevrelerde yaşayan empatlar için görünmeyen bir yorgunluk kaynağı haline gelebilir, bu yüzden bazı empatlar uzun süre kalabalık ortamlarda kaldıktan sonra aniden yalnız kalma ihtiyacı hisseder, doğada zaman geçirmek ister veya sessiz alanlara çekilerek zihnini yeniden dengelemeye çalışır. İlginç olan bir diğer nokta ise empatların yalnızca olumsuz duyguları değil, aynı zamanda güçlü pozitif enerjileri de yoğun şekilde hissedebilmesidir bir insanın içten gelen mutluluğu, bir sanat eserinin yarattığı duygusal dalga veya doğanın sunduğu huzur gibi deneyimler empatların zihninde çok daha derin bir etki bırakabilir ve bu nedenle empatların önemli bir kısmı sanat, müzik, yazı veya doğayla iç içe olan alanlara yönelir çünkü bu alanlar onların algıladığı yoğun duygusal akışı anlamlandırabilmeleri için güçlü bir ifade alanı yaratır

Ancak empat olmak yalnızca hassas olmak anlamına gelmez aslında bu durum doğru şekilde yönetildiğinde güçlü bir farkındalık kapasitesine dönüşebilir çünkü başkalarının duygularını derinden anlayabilen bir insan, aynı zamanda insanların gerçek ihtiyaçlarını, korkularını ve beklentilerini daha açık şekilde görebilir ve bu nedenle birçok terapist, danışman, sanatçı veya öğretmenin empat özellikler taşıdığı düşünülür.Yine de empatların hayatında en önemli öğrenme süreçlerinden biri sınır koymayı öğrenmektir çünkü başkalarının duygularını sürekli taşımak, bir süre sonra kişinin kendi iç dünyasını geri plana itmesine neden olabilir ve bu nedenle birçok empat zamanla şu önemli gerçeği keşfeder başkalarının duygularını anlamak ile onları taşımak aynı şey değildir.

Bu farkındalık ortaya çıktığında empatlar için yeni bir denge başlar artık birinin acısını anlayabilirler fakat o acının içinde kaybolmak zorunda olmadıklarını fark ederler, bir ortamın gerginliğini hissedebilirler fakat o gerginliği kendi içlerinde büyütmeden uzaklaşmayı öğrenirler ve bu noktada empat olmak bir yük olmaktan çıkarak güçlü bir sezgi yeteneğine dönüşür. Belki de empat olmanın en ilginç tarafı, birçok insanın bu özelliğe sahip olduğunu yıllarca fark etmeden yaşamasıdır bazen bir yazıyı okurken, bazen bir insanın gözlerine baktığınızda onun içindeki kırgınlığı hissettiğinizde veya kalabalık bir ortamdan ayrıldığınızda üzerinizde açıklayamadığınız bir ağırlık olduğunu fark ettiğinizde zihninizde şu düşünce belirir acaba bu sadece benim duygum değil mi.

İşte empatların hikayesi çoğu zaman tam olarak bu soruyla başlar çünkü bazı insanlar dünyayı yalnızca gördükleriyle değil, aynı zamanda hissettikleri görünmeyen duygularla da algılar ve belki de bu yüzden onların taşıdığı yük, görünmeyen fakat son derece gerçek olan bir enerjinin ağırlığıdır.