İnsan bazen dünyanın neden bu kadar karmaşık, hayatın neden bu kadar yorucu ve insanların neden bu kadar güvenilmez olduğunu sorguladığında aslında tek bir duygunun etrafında dolaştığını fark eder. Bu soruların hepsi, içinde bulunduğu düzenin neden beklendiği gibi işlemediğine dair derin bir hayal kırıklığından beslenir ve çoğu zaman bu hayal kırıklığı, dünyanın adil olması gerektiğine dair içsel bir inançla çeliştiği için daha da ağır hissedilir. Oysa gerçeklik, çoğu zaman düşündüğümüz kadar düzenli ya da dengeli değildir ve farklı insanların farklı korkuları, çıkarları ve geçmişleri aynı anda çarpıştığında ortaya çıkan şey, kaçınılmaz olarak karmaşık ve bazen de sert bir yaşam alanıdır.
Hayatın zor olmasının temel nedeni ise çoğu zaman onun bize sunulan hazır bir yol olmamasından kaynaklanır. İnsan her gün farkında olarak ya da olmayarak seçimler yapmak zorundadır ve bu seçimlerin sonuçlarıyla yüzleşmek, çoğu zaman tahmin edilenden daha fazla sorumluluk ve dayanıklılık gerektirir. Üstelik doğru olan ile kolay olanın çoğu zaman aynı noktada buluşmaması, insanı sürekli bir iç gerilim içinde bırakır ve bu gerilim, zamanla yorgunluk, kararsızlık ve hatta bazen kendi hayatına yabancılaşma hissine dönüşebilir.
İnsanların güvenilmez gibi görünmesinin arkasında ise her zaman kötü niyet değil, çoğu zaman korku, belirsizlik ve kendi iç dünyalarıyla baş edememe hali yatar. İnsan doğası gereği kendini korumaya programlıdır ve bu koruma içgüdüsü, bazı durumlarda dürüstlükten, sadakatten ya da tutarlılıktan daha baskın hale gelebilir. Bu yüzden birçok insan bilinçli olarak zarar vermekten ziyade, aslında ne istediğini bilmediği ya da duygularını yönetemediği için tutarsız davranır ve bu da dışarıdan bakıldığında güven kırıcı bir tablo oluşturur.
Tüm bunların içinde belki de en önemli nokta, dünyanın ya da insanların tamamen değişmesini beklemek yerine, insanın kendi duruşunu ve sınırlarını belirleyebilmesidir. Dış dünya her zaman kontrol edilemez bir alan olarak kalacaktır ama insanın kime ne kadar yaklaşacağını, nerede duracağını ve neyi kabul edip etmeyeceğini belirleme gücü her zaman kendi elindedir ve bu farkındalık, hayatın zorluğunu ortadan kaldırmasa bile onunla baş etme şeklini kökten değiştirebilir.
Asıl soru, dünyanın neden böyle olduğu değil, insanın bu gerçekliğin içinde nasıl bir konum almayı seçtiğidir. Herkesin güvenilir olduğu, hiçbir şeyin zor olmadığı bir yaşam ilk bakışta ideal gibi görünse de, insanı derinleştiren, ona karakter kazandıran ve onu gerçekten güçlü yapan şey çoğu zaman tam da bu belirsizlikler, kırılmalar ve zorlayıcı deneyimlerdir. İnsan, tüm bu karmaşanın içinde kendi merkezini bulabildiği ölçüde hem dünyayı hem de kendini daha anlamlı bir şekilde kavramaya başlar.
