Chicago pizza, özellikle “deep dish” (derin tabanlı pizza) olarak bilinen kalın ve katmanlı yapısıyla klasik İtalyan pizzadan ayrılır; adeta bir pizza değil, fırında pişmiş bir tuzlu turta gibi görünür ve bu stil ilk kez 1940’larda ABD’de ortaya çıkmıştır.
Kökeni; Chicago pizzası, 1943 yılında Pizzeria Uno restoranında geliştirildi. İtalyan göçmenlerin pizza kültürünü Amerika’da yeniden yorumlamasıyla ortaya çıktı ancak klasik ince hamur yerine kalın, tereyağlı ve katmanlı bir yapı tercih edildi.
Temel Malzemeler; Chicago pizza diğer pizzalardan farklı olarak ters katman mantığıyla yapılır:
Hamur:
Un, su, maya, tuz + bol tereyağı veya mısır yağı (daha gevrek yapı için)
Peynir:
Bol miktarda mozzarella (genelde dilimlenmiş, rendelenmiş değil)
Et / Ekstra:
Sosis (özellikle İtalyan sosisi), pepperoni, sebzeler
Sos:
En üstte yer alan domates sosu (parça domatesli, yoğun)
Baharat:
Kekik, fesleğen, sarımsak
Yapılışı;
Hamur hazırlanır
Tereyağlı, klasik pizza hamurundan daha yağlı bir hamur yoğrulur ve dinlendirilir.
Derin kalıba yerleştirilir
Hamur, kenarlara kadar yükseltilerek kalıba yayılır (tart gibi).
Katmanlama (önemli!)
İlk kat: Mozzarella
İkinci kat: Et / sebzeler
En üst: Domates sosu
Fırınlama
200–220°C’de yaklaşık 30–40 dakika pişirilir.
Püf Noktaları;
Peynir altta olmalı:
Üste koyarsan yanar, bu pizzanın olayı ters dizilim.
Hamur gevrek olmalı:
Fazla yumuşak olursa iç dolgu nedeniyle çiğ kalabilir.
Sos en üste:
Bu, Chicago pizzayı diğerlerinden ayıran en kritik detay.
Kalıp önemli:
Derin ve kalın tabanlı bir tava kullan (döküm tavalar ideal).
Dinlendirme:
Fırından çıktıktan sonra 5–10 dakika beklet, yoksa dağılır.
Enerji (Kalori) Notu; Chicago pizza “hafif” bir yemek değil.
1 dilim (ortalama): 400–700 kcal
Yüksek yağ + yüksek karbonhidrat içerir
Oldukça tok tutar ama ağırdır
