Cairn, Journey ve Death Stranding
Klasik eğlendirme anlayışından çok, oyuncuyu bir deneyimin içine yerleştirmeyi amaçlayan, oyun felsefesini mekaniklerden önce duygu, beden ve anlam üzerine kuran yapımlardır ve bu yüzden aynı kitleye hitap eder gibi görünseler de, her biri bu damarın farklı bir yönünü temsil eder.
Death Stranding ile Benzerliği
Cairn, Death Stranding gibi yalnızlık, yolculuk ve çevreyle mücadele temasını merkeze alır. İkisinde de düşman sayısından çok arazi, yük, denge ve kararlar sizi zorlar, yürümek ya da tırmanmak başlı başına bir mekanik haline gelir ve hata yaptığınızda oyun sizi affetmez. Ancak Death Stranding’de hikaye, sinematik anlatı ve sosyal bağlar (başkalarının bıraktığı izler) çok güçlüdür. Cairn ise bunların çoğunu bilinçli olarak dışarıda bırakır ve daha sessiz, içe dönük, bedensel bir deneyim sunar.
Journey ile benzerliği ise anlatım dilindedir. Diyalog yoktur, yönlendirme minimumdur, atmosfer ve görsel dil hikayeyi taşır. İki oyun da varmaktan çok yolda olmak fikrine odaklanır ve oyuncuda meditatif bir etki yaratır. Ancak Journey duygusal olarak yumuşak, akışkan ve şiirseldir. Cairn daha sert, gerçekçi ve cezalandırıcıdır, çünkü her yanlış tutamak somut bir bedel ödetir.
Oyunların Felsefeleri Açısından
Oyun felsefesi açısından bakıldığında Journey, en saf haliyle yolculuğun kendisini anlatır. Diyalogsuz, çatışmasız ve neredeyse sezgisel ilerleyen yapısıyla oyuncuya neden ilerliyorsun, sorusunu sordurur ve cevap olarak yalnızca his, merak ve sezgiyi bırakır.
Death Stranding ise bu yolculuk fikrini daha ağır, daha somut ve daha politik bir zemine taşır. Burada yürümek, yük taşımak ve düşmemek yalnızca mekanik değil, kopmuş bir dünyayı yeniden birbirine bağlama metaforudur ve oyun, oyuncuyu sabırla sınayarak modern insanın yalnızlığı, bağımlılıkları ve sorumlulukları üzerine düşünmeye zorlar.
Cairn ise bu üçlü içinde en sert ve en bedensel olanıdır. Hikayesini neredeyse tamamen sessizliğe emanet eder, oyuncuyu dağa karşı yalnız bırakır ve hata affedilmez ilkesiyle ilerleyerek insanın doğa karşısındaki kırılganlığını çıplak biçimde hissettirir.
Kimler İçin Uygun, Kimler İçin Değil
Bu oyunlar, aksiyon beklentisi düşük, atmosferden beslenen, sabırla ilerlemeyi seven, oyunu bir yarış değil bir deneyim alanı olarak gören oyuncular için son derece uygundur. Journey, kısa ama yoğun duygusal deneyimler arayanlar için idealken, Death Stranding, uzun soluklu, düşünsel yükü ağır, sembolizmle barışık oyunculara hitap eder. Cairn ise özellikle zorlukla barışık, başarısızlığı oyunun bir parçası olarak kabul eden, kontrol duygusunu kaybetmekten rahatsız olmayan oyuncular için uygundur.
Ancak hızlı aksiyon, sürekli ödül, net görev listeleri ve anlık tatmin arayan oyuncular bu üçlüyle ciddi bir uyumsuzluk yaşayabilir. Sabırsız oyuncular için Journey boş, Death Stranding yavaş, Cairn ise fazla cezalandırıcı hissi yaratabilir. Bu oyunlar, oyuncuya ne yapması gerektiğini sürekli söylemez, aksine çoğu zaman yalnız bırakır, çünkü bu yalnızlık onların temel anlatı aracıdır.
Kısacası bu üç oyun, oynamaktan çok yaşamak isteyenlere hitap eder, eğlenceyi hızda değil, anlamda arayanlar için unutulmaz olabilirler, herkese göre olmadıklarını da en baştan açıkça ilan ederler. Eğer aksiyon değil deneyim, konuşma değil his, zafer değil direnç arıyorsan; Cairn, Death Stranding ve Journey seven biri için aynı damarın daha sade ve daha sert bir kolu gibi çalışır.
