Kumyangjang-ni Muharebesi, Türk askeri tarihi açısından yalnızca bir cephe başarısı değil, aynı zamanda disiplin, yakın muharebe kültürü ve psikolojik üstünlüğün modern savaş şartlarında nasıl belirleyici olabildiğini gösteren çok katmanlı bir dönüm noktasıdır. 25–26 Ocak 1951’de Kore Savaşı sırasında Türk Tugayı’nın Çin Halk Gönüllü Ordusu’na karşı gerçekleştirdiği bu taarruz, Türk askerinin eğitim doktriniyle saha reflekslerinin ne kadar uyumlu olduğunu tüm müttefiklere net biçimde kanıtlamıştır.
Türk askeri yönüyle bakıldığında muharebenin önemi, her şeyden önce yakın mesafe ve gece muharebesindeki üstünlükte yatar. Sayısal olarak dezavantajlı durumda olan Türk birlikleri, ani baskın, süngü hücumu ve hızla mevzi değiştirme gibi klasik ama doğru uygulandığında yıkıcı sonuçlar doğuran yöntemlerle, savunma ağırlıklı beklenen bir rolden çıkıp inisiyatifi tamamen ele almış, bu da Çin birliklerinde ciddi bir çözülmeye yol açmıştır.
İkinci kritik nokta, komuta–birlik uyumu ve disiplindir. Tugay seviyesinde verilen emirlerin manga ve takım düzeyine kadar gecikmeden ve tereddütsüz uygulanması, muharebenin kısa sürede sonuçlanmasını sağlamış, bu durum özellikle ABD ve diğer BM kuvvetleri tarafından raporlarda dikkatle not edilmiştir, çünkü aynı dönemde pek çok birlik bu tür yakın muharebelerde koordinasyon sorunu yaşamaktaydı.
Üçüncü ve çoğu zaman gözden kaçan yön, psikolojik etkidir. Kumyangjang-ni’deki saldırı yalnızca kazanılmış bir mevzi değil, Türk askerinin, temas anında geri adım atmayan bir profil çizmesi sayesinde düşman üzerinde kalıcı bir caydırıcılık yaratmış, bu da sonraki haftalarda Türk birliklerinin bulunduğu sektörlerde Çin saldırılarının belirgin biçimde azalmasına yol açmıştır.
Bu muharebe, Türk ordusunun uluslararası askeri itibarı açısından stratejik bir eşik oluşturmuştur, elde edilen başarı sayesinde Türkiye, Kore Savaşı’ndaki katkısını sembolik bir destek olmaktan çıkarıp sahada sonuç üreten bir güç olarak tescillemiş, bu askeri performans birkaç yıl sonra Türkiye’nin NATO’ya kabul sürecinde dolaylı ama etkili bir referans noktası haline gelmiştir. Kumyangjang-ni Muharebesi, Türk askeri açısından, sayı değil nitelik, teknoloji değil doğru an, ilkesinin canlı bir örneği olmuş, modern Çağda bile karakter, disiplin ve yakın muharebe ruhunun savaşın kaderini değiştirebildiğini tarihe not düşmüştür.
