Ben anlamıyorum ya siz anlıyor'musunuz.
Bazen iki insan birbirinden gerçekten hoşlanır, birbirini merak eder, konuşmak ister, hatta gün içinde defalarca birbirini düşünür fakat ikisi de bunu açıkça söylemek yerine karşı tarafın ilk adımı atmasını bekler ve tam da burada, aslında yaşanabilecek güzel bir hikayenin arasına sevginin kendisinden çok gurur, korku, yanlış anlaşılma endişesi ve gereksiz taktikler girmeye başlar.
Çok belli etme.
Hemen cevap verme.
Biraz geri çekil, seni merak etsin.
Önce o yazsın.
Fazla ilgi gösterirsen değerini kaybedersin.
İnsan ilişkileri bazen bu cümlelerin arasında öylesine yoruluyor ki iki insan birbirinden hoşlandığı halde birbirine ilgisiz görünmeye, özlediği halde yazmamaya, konuşmak istediği halde susmaya ve aslında yakınlaşmak isterken bilinçli olarak uzaklaşmaya başlıyor.
Oysa düşünün; Sevdiğiniz bir insana sevdiğinizi belli etmek neden zayıflık olsun?
Birinden hoşlanıyorsanız bunu dürüstçe ifade etmek neden sizi daha değersiz yapsın?
Karşınızdaki insan da size karşı aynı duyguları taşıyorsa neden iki yetişkin insan birbirine yaklaşmak yerine kimin daha uzun süre sessiz kalabileceğini ölçmek zorunda olsun?
Belki de ilişkilerde yaptığımız en büyük hatalardan biri, duygularımızı göstermekle kontrolü kaybetmeyi birbirine karıştırmamızdır.
Birini sevdiğinizi söylemek kontrolü ona vermek değildir.
Özlediğinizi söylemek güçsüzlük değildir.
Seninle konuşmak hoşuma gidiyor demek kendinizi küçültmek değildir.
Bir insanın hayatınızda olmasını istemek de sizi ona bağımlı yapmaz.
Bunların hepsi yalnızca duygularınız konusunda dürüst olabildiğinizi gösterir.
Elbette karşınızdaki insan aynı şeyi hissetmiyorsa bunu kabul etmek gerekir sevgi hiçbir zaman ısrar etmek, sınırları zorlamak veya bir insanı duygularınıza karşılık vermeye mecbur bırakmak değildir. Fakat iki tarafta da bir şeyler varken, bunu saklamak için psikolojik oyunlara başvurmak bambaşka bir meseledir.
Çünkü bazen iki insanın arasındaki mesafe gerçekten sevgisizlikten doğmaz.
İki taraf da bekliyordur.
Biri, Ben yazarsam çok ilgili görünürüm diye düşünür.
Diğeri, İsteseydi zaten yazardı der.
Biri birkaç saat özellikle cevap vermez.
Diğeri bunu ilgisizlik olarak yorumlar.
Biri duygularını saklayarak kendisini koruduğunu düşünür.
Diğeri ortada korunacak bir duygu bile olmadığını zanneder.
Ve sonunda ikisi de aynı yanlış sonuca ulaşabilir
Demek ki beni istemiyor.
Halbuki belki de ikisinin içinde aynı cümle vardır
Keşke konuşsak.
İşte insan ilişkilerinin en acı ironilerinden biri burada başlar bazen iki insan birbirini kaybetmez, birbirlerini kaybetmekten korktukları için hiçbir şey yapmayarak birbirlerini kaybederler.
Çünkü sessizlik her zaman güçlü duruş değildir.
Bazen korkudur.
Bazen gururdur.
Bazen reddedilmekten kaçmaktır.
Bazen geçmişte yaşananların yeni bir insana çıkarılmış faturasıdır.
Bazen de insanın kendi duygularını açıkça söylemek yerine karşısındakinin onları tahmin etmesini beklemesidir.
Fakat karşınızdaki insan zihninizi okuyamaz.
Sizin sustuğunuz yerde o kendi açıklamasını üretir.
Siz. Biraz geri çekileyim, beni özlesin diye düşünürken o Artık benimle ilgilenmiyor diyebilir.
Siz. Önce o arasın derken o da aynı şeyi düşünüyor olabilir.
Siz gururunuzu koruduğunuzu sanırken, aranızdaki bağ sessizce zayıflıyor olabilir.
Bu yüzden bazen yapılabilecek en güçlü şey şaşırtıcı derecede basittir
Dürüst olmak.
Seninle konuşmayı seviyorum.
Seni özledim.
Senden hoşlanıyorum.
Sana karşı hislerim var.
Aramızdaki şeyi kaybetmek istemiyorum.
Bunları söylemenin sonunda ne olacağını garanti edemezsiniz.
Fakat en azından karşınızdaki insanı bir bilmece çözmeye zorlamamış olursunuz.
Ve belki bugün bu satırları okurken aklınıza belirli biri geliyor.
Belki ona karşı gereğinden fazla mesafeli davrandınız.
Belki sevdiğiniz halde sevmediğinizi düşündürdünüz.
Belki mesajını gördünüz ama hemen cevap vermemek için telefonu bıraktınız.
Belki özlediğiniz halde aramadınız.
Belki Biraz da o uğraşsın dediniz.
Belki karşınızdaki insan da sizin sessizliğinizi gerçek bir ilgisizlik olarak kabul edip geri çekildi.
Eğer öyleyse kendinizi geçmişte yaptığınız bir hatanın içine hapsetmek zorunda değilsiniz.
Çünkü bir şeyi yanlış yaptığınızı fark etmek, onu düzeltmenin başladığı yerdir.
Dün gurur yaptıysanız bugün dürüst olabilirsiniz.
Dün sustuysanız bugün konuşabilirsiniz.
Dün yanlış anlaşılmaya izin verdiyseniz bugün ne hissettiğinizi açıkça anlatabilirsiniz.
Bunun karşılığında istediğiniz cevabı alacağınızın garantisi yoktur ve zaten dürüstlüğün değeri de burada ortaya çıkar dürüstlük, istediğiniz sonucu elde etmek için kullandığınız başka bir manipülasyon yöntemi değildir.
Dürüstlük sadece şunu söyleyebilmektir.
Benim gerçeğim bu.
Sonrası iki insanın ortak kararına kalır.
Çünkü sağlıklı bir ilişkide amaç karşınızdaki insanı size bağlamak değildir.
Amaç onun sizi gerçekten tanımasına izin vermektir.
Sizi seviyorsa sevdiğinizi bilsin.
Özlediyseniz özlediğinizi bilsin.
Hoşlanıyorsanız bunu tahmin etmek zorunda kalmasın.
Kırıldıysanız konuşun.
Yanlış yaptıysanız kabul edin.
Çünkü bazen tek bir samimi cümle, haftalardır devam eden sessizliğin yapamadığını yapabilir.
Ve belki de bugün değiştirmemiz gereken şey sevme biçimimiz değil, sevgiyi saklama biçimimizdir.
İnsan hayatı, sürekli doğru zamanı bekleyecek kadar uzun olmayabilir.
Bazı insanlar hayatımıza sonsuza kadar kalmak için gelmez ve bazı fırsatlar ikinci kez aynı kapıyı çalmaz.
Bu yüzden gerçekten sevdiğiniz ve size karşı aynı sıcaklığı hissettiğiniz birine sırf gururunuz yüzünden yabancılaşmayın.
Kim daha geç yazdı, kim önce aradı, kim daha çok özledi, kim daha az belli etti...
Bunların hiçbirinin sonunda bir ödülü yok.
Ama birbirinden hoşlanan iki insanın korkmadan konuşabilmesinde çok değerli bir şey var
Gerçeklik.
Belki geçmişte yanlış yaptınız.
Belki fazla sustunuz.
Belki duygularınızı saklamanın sizi güçlü göstereceğine inandınız.
Belki karşınızdaki insanı kaybetmemek için uyguladığınız taktikler onu sizden uzaklaştırdı.
Ama hikaye gerçekten bitmediyse, hala başka türlü davranabilirsiniz.
Çünkü bazen özür dilemek için geç değildir.
Bazen Seni özledim demek için geç değildir.
Bazen Ben aslında senden uzaklaşmak istemedim demek için geç değildir.
Ve bazen insanın hayatında değiştirmesi gereken en büyük şey, karşısındaki insan değil, kendi gururuyla arasındaki ilişkidir.
Seviyorsanız söyleyin.
Hoşlanıyorsanız belli edin.
Özlüyorsanız arayın.
Yanlış yaptıysanız düzeltmeye çalışın.
Karşınızdaki de aynı duyguyu taşıyorsa sevgiyi bir güç savaşına çevirmeyin.
Çünkü iki insan birbirini gerçekten istiyorsa mesele kimin daha az umursadığını kanıtlamak değil, ikisinin de umursadığını söyleyebilecek kadar cesur olabilmesidir.
