Dünya üzerindeki Türk köyleri, tarih boyunca göç, fetih, ticaret ve sürgünlerle oluşmuştur. Dili, mutfağı ve gündelik hayatı Türk kültürünü hala yaşatan yerleşimlerdir ve çoğu zaman resmi kayıtlarda, Türk köyü diye geçmese bile yerel hafızada bu kimlik çok nettir.
Balkanlar
Gagauzya: Moldova’daki bu özerk bölgede Gagavuz Türklerinin yaşadığı çok sayıda köy vardır, dil Türkçedir, din Ortodoks’tur ve bu durum Türk dünyasında benzersizdir.
Dobruca: Romanya ve Bulgaristan sınırları içinde kalan Dobruca’da yüzlerce yıldır varlığını sürdüren Türk-Tatar köyleri bulunur.
Kırcaali ve çevresi: Rodoplar’da yer alan bu bölge, köy dokusu ve gündelik Türkçe konuşma pratiğiyle öne çıkar.
Batı Trakya: Yunanistan sınırları içinde kalan bölgede, Lozan sonrası da varlığını koruyan çok sayıda Türk köyü vardır.
Kafkaslar
Borçalı: Gürcistan’da Azerbaycan Türklerinin yaşadığı köyler, saz kültürü ve sözlü edebiyat geleneğiyle dikkat çeker.
Nahçıvan: Köy yaşamı, Oğuz-Türk kültürünün en canlı biçimde hissedildiği alanlardan biridir.
Orta Doğu
Türkmeneli: Kerkük, Telafer ve çevresindeki Türkmen köyleri, dil ve folklor açısından Anadolu ile güçlü bağlar taşır.
Bayırbucak: Suriye’nin kuzeybatısında yer alan Türkmen köyleri, tarih boyunca Akdeniz–Anadolu hattının bir parçası olmuştur.
Kıbrıs
Kıbrıs: Ada genelinde Türk köyleri Osmanlı döneminden bu yana süreklilik gösterir. Köy mimarisi ve ağız özellikleri Anadolu’ya çok yakındır.
Rusya ve Orta Asya
Kazan çevresi: Tatar Türklerinin yaşadığı köyler, İslami mimariyle Slav coğrafyasının kesiştiği özgün alanlardır.
Altay: Türk halklarının kadim yurtlarından biri olan bölgede, köy yaşamı hala mitolojik ve kültürel izler taşır.
Doğu Türkistan: Uygur Türklerinin yaşadığı köyler, geleneksel tarım ve el sanatlarıyla öne çıkar.
Bu köylerin ortak özelliği, devlet sınırları değişse bile dilin, yemeklerin, düğünlerin ve anlatıların yaşamaya devam etmesidir. Çoğu zaman haritada küçük, ama kültürel hafızada çok büyüktürler.
