İnsan zihni çoğu zaman kendini tamamlanmış bir bütün olarak görmek ister, çünkü tamamlanmışlık hissi güven verir, yön verir ve varoluşun belirsizliğini bir nebze olsun yatıştırır fakat gerçekte insan, sandığının aksine hiçbir zaman tam değildir, aksine sürekli eksik kalan parçaların yarım kalmış duyguların ve tamamlanmamış hikayelerin içinde şekillenen bir varlıktır ve işte bu yüzden yarım kalan daire yalnızca bir şekil değil insanın iç dünyasının en dürüst sembollerinden biri haline gelir. Bir daire normalde bütünlüğü temsil eder başlangıcı ve sonu olmayan, kusursuz bir döngüyü anlatır, fakat o daireyi çok küçük bir yerinden bile kırdığında, artık o kusursuzluk bozulur ve tam da o kırılma noktası, insan psikolojisinin en hassas yerini açığa çıkarır, çünkü insanı asıl tanımlayan şey tamamladıkları değil, tamamlayamadıklarıdır.
Yarım kalan bir ilişki, bitmemiş bir cümle, söylenememiş bir duygu ya da yarıda bırakılmış bir hayal bunların her biri zihnin içinde kapanmamış bir kapı gibi kalır ve zaman geçse bile tamamen silinmez, aksine görünmez bir döngüye dönüşerek insanın düşüncelerini tekrar tekrar aynı noktaya çeker işte bu durum psikolojide tamamlanma ihtiyacı olarak kendini gösterir ve insan farkında olmadan o yarım kalan daireyi kapatmak için benzer deneyimleri yeniden yaşamaya başlar. Bu yüzden bazı insanlar aynı tür ilişkileri tekrar eder, aynı hatalara geri döner ya da kendilerine zarar veren döngülerden çıkamaz, çünkü aslında aradıkları şey yeni bir başlangıç değil, geçmişte yarım kalmış bir hikayenin tamamlanmasıdır fakat burada ironik olan şudur ki, insan çoğu zaman o daireyi kapatmaya çalışırken aslında onu daha da karmaşık hale getirir ve eksiklik hissini derinleştirir.
Yarım kalan daire aynı zamanda bir boşluktur ama bu boşluk sıradan bir eksiklik değil, anlamla dolu bir boşluktur çünkü insan zihni boşluk sevmez, eksik olanı tamamlamak ister, bu yüzden de çoğu zaman gerçeklerle değil, kendi yarattığı anlamlarla o boşluğu doldurur ve böylece gerçek ile algı arasındaki çizgi giderek bulanıklaşır. Belki de bu yüzden bazı anılar olduğundan daha güzel hatırlanır, bazı insanlar olduklarından daha değerli hale gelir ve bazı hayaller, hiç gerçekleşmemiş olmasına rağmen zihinde mükemmel bir forma bürünür, çünkü yarım kalan şeyler tamamlananlardan daha güçlü bir etki bırakır tamamlanmış olan kapanır ve biter ama yarım kalan, zihinde yaşamaya devam eder.
Ve belki de en çarpıcı gerçek şudur. İnsan aslında tamamlanmak istemez, çünkü tamamlanmak bir son demektir, oysa eksik olmak hareket etmeyi, aramayı, istemeyi ve yaşamayı sürdürmek demektir bu yüzden yarım kalan daire bir kusur değil, varoluşun kendisidir. Çünkü insan tamamlandığı an durur ama eksik olduğu sürece yaşamaya devam eder.
