1912 yılının 14 Nisan akşamı, Atlas Okyanusu'nun soğuk sularında ilerleyen RMS Titanic'te hayat olağan akışında devam ediyordu. Yolcuların büyük bölümü, birkaç saat sonra tarihin en büyük deniz facialarından birinin yaşanacağını bilmiyordu. Geminin lüks restoranlarında müzik eşliğinde akşam yemekleri servis edilirken, mutfak ekibi binlerce kişiye yemek hazırlamakla meşguldü. O gece sunulan menüler, yalnızca dönemin mutfak kültürünü değil, aynı zamanda Titanik'in ihtişamını da gözler önüne seriyordu.
Titanik'te her yolcu aynı sofraya oturmuyordu. Gemide birinci, ikinci ve üçüncü sınıf olmak üzere üç farklı yemek düzeni bulunuyordu. Birinci sınıf yolcular, dönemin Avrupa saraylarını aratmayan görkemli yemek salonlarında gümüş servis takımları, kristal kadehler ve canlı orkestra eşliğinde yemek yerken; ikinci sınıfta daha sade ama kaliteli menüler sunuluyor, üçüncü sınıf yolcular ise dönemin birçok otelinden daha iyi kabul edilen besleyici yemeklerle ağırlanıyordu. Bu yönüyle Titanik, yalnızca bir ulaşım aracı değil, adeta yüzen lüks bir oteldi.
Birinci sınıfta servis edilen son akşam yemeği, Fransız mutfağından ilham alan 10'dan fazla bölümden oluşan gösterişli bir menüydü. İstiridye, konsome çorbası, somon balığı, file mignon, kuzu eti, ördek, kaz ciğeri ezmesi, kuşkonmaz, çeşitli peynirler ve tatlı olarak Waldorf pudingi, şeftali jölesi, Fransız dondurması ve taze meyveler konuklara sunuldu. Yemeklerin yanında dönemin seçkin şarapları ve çeşitli içecekler de servis ediliyordu. Bu menü, günümüzde bile lüks restoran standartlarında kabul edilebilecek zenginlikteydi.
İkinci sınıf yolcular ise fırında balık, körili tavuk, kuzu eti, sebzeler, haşlanmış patates ve çeşitli tatlılardan oluşan oldukça kaliteli bir akşam yemeği yedi. Üçüncü sınıfta ise kızarmış et, haşlanmış patates, sebzeler, ekmek, pilav pudingi ve meyve gibi doyurucu yiyecekler servis edildi. Dönemin birçok gemisiyle karşılaştırıldığında, özellikle üçüncü sınıf menüsünün bile oldukça iyi olduğu ve bunun Titanik'in yolcularına sunduğu konforun önemli bir göstergesi olduğu kabul edilir.
İlginç olan ise bu menülerin büyük bölümünün günümüze kadar ulaşmış olmasıdır. Bazı yolcuların sakladığı yemek kartları ve gemi belgeleri sayesinde, Titanik'in son akşamında tam olarak hangi yemeklerin servis edildiği bugün ayrıntılı biçimde bilinmektedir. Hatta bu orijinal menülerden bazıları müzayedelerde yüz binlerce dolara alıcı bulmuş ve denizcilik tarihinin en değerli koleksiyon parçaları arasına girmiştir.
Geminin mutfaklarında o gece hazırlanan yemekler büyük bir özenle servis edilirken, yalnızca birkaç saat sonra Titanik buzdağına çarpacak ve tarihin en trajik deniz kazalarından biri yaşanacaktı. Yolcuların bir kısmı hayatlarının en lüks akşam yemeğini yedikten kısa süre sonra kendilerini dondurucu Atlantik sularında buldu. Bu nedenle Titanik'in son akşam yemeği, yalnızca zengin bir menü değil, tarihin en hüzünlü sofralarından biri olarak da hafızalarda yerini korumaktadır.
