Müzik tarihinde en çok yanlış anlaşılan kavramlardan biri Tritone, yani halk arasında bilinen adıyla Şeytan Akordu (Diabolus in Musica)'dır. Tritone, iki nota arasında üç tam seslik bir aralık oluşturan ve kulağa gergin gelen bir müzik aralığıdır. Orta Çağ'da bazı müzik kuramcıları bu aralığın sert ve huzursuz tınlaması nedeniyle kullanılmasını tavsiye etmemiş, Latince Diabolus in Musica ifadesiyle anmıştır.
Ancak günümüzde sıkça dile getirilen, kilise bu akordu tamamen yasakladı, iddiasını doğrulayan güvenilir tarihsel belgeler bulunmamaktadır. Akademik araştırmalar, bu ifadenin daha çok eğitim amaçlı bir uyarı ve teorik bir tanımlama olduğunu göstermektedir.
İlginç olan ise, bir zamanlar rahatsız edici kabul edilen bu ses aralığının bugün müziğin en güçlü anlatım araçlarından biri haline gelmiş olmasıdır. Klasik müzik bestecilerinden film müziği sanatçılarına, caz ustalarından rock ve metal gruplarına kadar pek çok müzisyen; gerilim, korku, gizem ve çözülmeyi hissettirmek için tritone'u bilinçli olarak kullanmaktadır.
Dinleyicinin fark etmese bile psikolojik olarak gerginlik hissetmesini sağlayan bu akor, günümüzde korku filmlerinin ve dramatik sahnelerin müzikal anlatımında vazgeçilmez unsurlardan biri olarak kabul edilmektedir.
