Rick and Morty aslında yüzeyde hızlı akan, absürt ve yer yer saçma görünen bir mizahın arkasına saklanmış oldukça sert bir düşünceyi, yani insanın evrendeki yerinin sandığından çok daha küçük, çok daha kırılgan ve çoğu zaman da anlamsız olabileceği fikrini, özellikle Rick Sanchez karakterinin umursamazlığı ve yıkıcı zekası üzerinden sürekli olarak hatırlatan bir anlatı kurar. Rick’in gözünden baktığında evren sonsuz ihtimallerle doludur ve bu sonsuzluk içinde senin yaptığın seçimlerin, yaşadığın acıların ya da kurduğun hayallerin mutlak bir değeri yoktur. O klasik anlam arayışı aslında kozmik ölçekte tamamen önemsizleşir.
Ancak dizi tam bu noktada sadece hiçbir şeyin anlamı yok, deyip geri çekilmez. Morty Smith gibi karakterler üzerinden, tüm bu anlamsızlığın ortasında bile insanın bağ kurma ihtiyacını, birini önemseme zorunluluğunu ve küçük de olsa kendi anlamını yaratma çabasını görünür kılar. Bu da seni doğrudan Jean-Paul Sartre’ın varoluşçuluğuna götürür. Yani özgürsündür ama bu özgürlük seni kurtarmak yerine çoğu zaman omuzlarına görünmez bir yük bindirir.
Rick’in en trajik tarafı ise her şeyi görebilmesi, yani sadece gerçekliğin ne kadar anlamsız olduğunu değil, insanların kendilerini avutmak için kurduğu bütün küçük hikayeleri de fark etmesi olduğu için, bu farkındalığın onu diğer insanlardan koparan bir yalnızlığa sürüklemesi ve aslında bilgi arttıkça huzurun azalabileceğini çok net bir şekilde göstermesidir. Bu yüzden Rick çoğu zaman kaçmayı, umursamamayı ya da alaya almayı seçer, çünkü başka türlü bu ağırlıkla yaşamak zorlaşır.
Çoklu evren fikri ise işi daha da rahatsız edici bir yere taşır. Eğer senin sonsuz sayıda versiyonun varsa ve her biri farklı seçimler yaparak bambaşka hayatlar yaşıyorsa, o zaman sen dediğin şeyin özel ya da tekil olduğunu söylemek giderek zorlaşır ve kimlik dediğin şey sabit bir öz olmaktan çıkıp sadece koşulların, seçimlerin ve tesadüflerin birleştiği geçici bir yapı gibi görünmeye başlar.
Bütün bunların sonunda dizi seni Albert Camus’nün absürd fikrine yaklaştırır. Yani hayatın içinde kesin, evrensel bir anlam bulamayabilirsin ama buna rağmen yaşamaya devam edersin, seversin, üzülürsün ve belki de en garip olanı, tüm bu anlamsızlık ihtimaline rağmen yine de bir şeyleri önemsemekten vazgeçemezsin, çünkü insan dediğin varlık anlam olmasa bile anlam üretmeden duramaz.
Bu yüzden Rick and Morty sana doğrudan umut vermek yerine çok daha rahatsız edici bir şey yapar. Seni evrenin merkezinden indirir, bütün illüzyonlarını sarsar. Anlam yok olabilir, ama sen yine de yaşamaya devam edeceksin, asıl mesele de bu gerçekle ne yapacağına karar vermek.
