Orta Çağ denildiğinde çoğu insanın aklına şövalyeler, kaleler ve büyük savaşlar gelir ancak bu dönemin saraylarında kapalı kapılar ardında yaşanan en dikkat çekici olaylardan biri de, hükümdarların geleceği öngörebildiğine inanılan kişilere danışmalarıydı Günümüzde psişik olarak tanımlanabilecek birçok kişi, o dönemde kahin, bilge, astrolog, müneccim, görücü ya da kahin olarak anılıyor ve bazı hükümdarlar bu kişilerin yorumlarını siyasi kararlarında dikkate alıyordu. Tarihsel belgeler, bu danışmanlıkların gerçekten var olduğunu gösterirken, bu kişilerin olağanüstü güçlere sahip oldukları iddiaları ise doğrulanmış tarihsel gerçekler değil, dönemin inançları ve anlatıları olarak değerlendirilmektedir. Orta Çağ Avrupa'sında gökyüzü yalnızca yıldızlarla dolu bir boşluk olarak görülmüyor, aynı zamanda Tanrı'nın insanlara gönderdiği işaretlerin yazıldığı büyük bir göksel harita olarak yorumlanıyordu. Bu nedenle saraylarda görev yapan astrologlar, gezegenlerin konumlarını inceleyerek savaşların zamanı, taç giyme törenleri, evlilikler, diplomatik görüşmeler ve uzun yolculuklar hakkında tavsiyelerde bulunuyorlardı. Günümüzde bu uygulamalar bilimsel yöntemlerle doğrulanmış kabul edilmese de, dönemin yöneticileri açısından bunlar devlet yönetiminin doğal bir parçasıydı.
En çok anlatılan örneklerden biri, İngiltere Kralı II. Henry ile ilişkilendirilen Merlin hikayeleridir. Tarihçiler, Merlin'in büyük ölçüde efsanevi bir karakter olduğunu ve anlatıların yüzyıllar içinde şekillendiğini belirtir. Buna rağmen Orta Çağ boyunca birçok hükümdar, Merlin'e atfedilen kehanet metinlerini gerçek siyasi işaretler gibi yorumlamış ve bu metinlerden kendi dönemlerine anlam çıkarmaya çalışmıştır Burada dikkat çekici olan nokta, hükümdarların gerçekten Merlin ile görüştüğü değil, Merlin adına dolaşan kehanetlerin siyaset üzerinde etkili olabilmesidir. Fransa Kralı VI. Charles döneminde ise saray çevresinde astrologların ve göksel işaret yorumcularının etkisinin arttığına dair kayıtlar bulunmaktadır. Özellikle tutulmalar, kuyruklu yıldızlar ve beklenmedik gök olayları, yaklaşan savaşların ya da büyük değişimlerin habercisi olarak yorumlanıyordu. Kraliyet çevresinde şu tür soruların yöneltildiği aktarılır. Ordumuz sefere bu ay mı çıkmalı, Yeni ittifak kurmak için uygun zaman geldi mi veya Taht için tehlike oluşturan bir işaret var mı Bu soruların gerçekten sorulduğu bilinse de, verilen cevapların doğruluğu tarihsel olarak doğrulanamaz.
Kutsal Roma İmparatoru II. Frederick, dönemin en meraklı hükümdarlarından biri olarak astronomi, matematik ve doğa felsefesiyle ilgileniyordu. Sarayında farklı kültürlerden bilginlere yer verdiği ve yıldız hareketleriyle ilgilenen uzmanlardan görüş aldığı bilinmektedir Kaynaklarda, önemli diplomatik görüşmeler ve askeri planlamalar öncesinde göksel hesaplamaların da değerlendirildiği anlatılır Bunun modern anlamda geleceği görmek değil, dönemin bilgi anlayışına uygun bir danışmanlık biçimi olduğu unutulmamalıdır. İngiltere Kralı I. Edward ve sonraki bazı İngiliz hükümdarlarının da saray astrologlarına başvurduğuna dair belgeler bulunmaktadır. Özellikle savaş hazırlıkları sırasında şu tür soruların yöneltildiği aktarılır. Sefer hangi tarihte başlatılırsa uğurlu kabul edilir, Kuşatma ne kadar sürebilir Gökyüzündeki işaretler zafer mi yoksa geri çekilmeyi mi öneriyor. Bu soruların dönemin zihniyetini yansıttığı görülür ancak bunların geleceği gerçekten bildirdiğine dair tarihsel kanıt bulunmamaktadır.
Orta Çağ'ın sonlarına doğru Avrupa saraylarında adı öne çıkan astrologlardan biri Guido Bonatti oldu. Bonatti'nin eserleri yalnızca sıradan insanlar tarafından değil, bazı soylular ve askeri liderler tarafından da okunuyordu. Kaynaklarda, savaş öncesinde doğum haritaları ve göksel hesaplamalar üzerinden tavsiye isteyen yöneticilerden söz edilir. Bonatti'nin eserleri uzun yıllar boyunca Avrupa'da dolaşmış ve birçok sarayda başvuru kaynağı olarak kullanılmıştır. İslam dünyasında ise hükümdarlar, müneccim adı verilen saray astrologlarından görüş alıyordu. Büyük devletlerde yeni şehirlerin kuruluş tarihi, önemli seferlerin başlangıcı ya da tahta çıkış törenleri için göksel hesaplamalar yapıldığı bilinmektedir Bununla birlikte, aynı dönemde birçok İslam alimi yıldızların insan kaderini belirlediği düşüncesini eleştirmiş, astronomi ile astrolojinin birbirinden ayrılması gerektiğini savunmuştur. Bu durum, dönemin içinde bile farklı görüşlerin bulunduğunu göstermektedir.
Bizans sarayında da benzer uygulamalar görülüyordu. Bazı imparatorların tutulmalar, kuyruklu yıldızlar ve beklenmedik gök olaylarını yorumlayan danışmanlarla görüştüğüne dair kronikler bulunmaktadır. Özellikle taht değişiklikleri öncesinde. Bu işaret yeni bir hükümdarın habercisi olabilir mi veya İmparatorluğun sınırlarında büyük bir tehlike yaklaşıyor mu gibi soruların sorulduğu aktarılır Ancak bu anlatılar, dönemin kroniklerinde yer alan yorumlar olup doğrulanmış kehanetler olarak değerlendirilmez. Bu danışmanların kullandığı yöntemler yalnızca yıldız haritalarıyla sınırlı değildi. Bazıları rüyaları yorumluyor, bazıları kutsal metinlerdeki sembolleri inceliyor, bazıları ise doğadaki sıra dışı olayları ilahi mesajlar olarak değerlendiriyordu. Bir hükümdarın av sırasında karşılaştığı beyaz bir geyik, beklenmedik bir güneş tutulması veya gökyüzünde görülen parlak bir kuyruklu yıldız, siyasi kararların yeniden gözden geçirilmesine neden olabiliyordu.
Orta Çağ'da hükümdarların bu kişilere danışmasının temel nedeni, geleceğin kesin olarak görülebileceğine duyulan güven değil belirsizlik karşısında mümkün olan her kaynaktan bilgi edinme arzusuydu. Savaşlar, salgınlar, taht mücadeleleri ve suikast tehlikeleriyle dolu bir dünyada yöneticiler askeri komutanlardan, din adamlarından, hukukçulardan ve zaman zaman astrologlardan ya da görücü olduğuna inanılan kişilerden de görüş almayı tercih edebiliyordu. Bugün tarihçiler, bu danışmanlıkların gerçekten yapıldığına dair birçok belge bulunduğunu kabul ederken, bu kişilerin doğaüstü güçlere sahip olduklarına dair güvenilir tarihsel kanıt bulunmadığını vurgulamaktadır. Buna rağmen Orta Çağ saraylarının gizemli atmosferi, yıldızlara bakan danışmanlar, sembollerle dolu el yazmaları ve geleceği anlamaya çalışan hükümdarlar, tarihin en ilgi çekici sayfalarından biri olmayı sürdürmektedir. Belki de bu hikayelerin en dikkat çekici yönü, insanlığın belirsizlik karşısında yüzyıllardır aynı soruları sormasıdır. Yarın ne olacak, Doğru karar hangisi ve Geleceği gerçekten önceden görmek mümkün mü.
