Kırık Kalp Sendromu, tıptaki adıyla Takotsubo Cardiomyopathy, yoğun duygusal ya da fiziksel stres sonrası kalbin geçici olarak zayıflaması durumudur. İlk bakışta kalp krizine çok benzer. Göğüs ağrısı, nefes darlığı, çarpıntı gibi belirtiler ortaya çıkar. Ancak klasik kalp krizinden farklı olarak çoğu zaman damar tıkanıklığı görülmez.
Bu sendromun adı boşuna kırık kalp değildir. Çünkü gerçekten de ağır bir duygusal yük sonrası ortaya çıkabilir. Sevilen birinin ölümü, ayrılık ya da terk edilme, büyük korku veya travma, ani kötü haber, yoğun yalnızlık hissi hatta bazen aşırı mutluluk bile sebebiyet verebilir.
Tıbbi olarak olayın merkezinde stres hormonları vardır. Özellikle adrenalin ve kortizolün ani yükselmesi kalbi adeta şoka sokar. Kalbin sol karıncığı geçici olarak normal kasılamaz hale gelir. Psikolojik açıdan ise çok daha derin bir şey anlatır. Bu da insan zihni ile bedeninin birbirinden tamamen ayrı olmadığıdır. Yani bazı acılar yalnızca düşüncede kalmaz, bedenin içine kadar işler. Beynin yoğun stres anında verdiği alarm, kalbin çalışma düzenini bile değiştirebilir.
Bu durum uzun süre abartılı duygusallık gibi görülüyordu. Fakat modern tıp artık duygusal travmanın fiziksel etkilerini net biçimde kabul ediyor. Çünkü insan yalnızca düşünen bir varlık değil, hissettikleriyle biyolojisini değiştirebilen bir canlıdır. Çoğu kişi tedaviyle tamamen iyileşir. Ancak nadiren ciddi ritim bozuklukları veya kalp yetmezliği gelişebilir. Bu yüzden belirtiler gerçek bir kalp krizi gibi değerlendirilmelidir.
Takotsubo Cardiomyopathy yani kırık kalp sendromunda tedavi hem fiziksel hem psikolojik tarafı birlikte ele alır. Çünkü sorun yalnızca kalpte değil, stresin beden üzerindeki etkisindedir. Tıbbi tarafta doktorlar önce gerçek kalp krizini dışlamaya çalışır. Hastanede genellikle; EKG, kan testleri, EKO ve anjiyo gibi incelemeler yapılır. Tanı netleşince çoğu hastaya geçici süreyle; tansiyon düzenleyiciler, beta blokerler ve kalbi koruyan bazı ilaçlar verilebilir. Çoğu insanın kalp fonksiyonu haftalar veya birkaç ay içinde büyük ölçüde düzelir.
Ama asıl önemli kısım tetikleyiciyi yönetmektir. Çünkü beden sürekli alarm durumunda kaldığında iyileşme zorlaşır. Başa çıkma konusunda en etkili şeylerden biri, yoğun duyguyu bastırmak yerine güvenli şekilde işlemektir. Yaşanan kaybı inkar etmemek, sürekli yalnız kalmamak, uyku düzenini toparlamak
aşırı kafein, alkol ve sigarayı azaltmak, düzenli yürüyüş gibi hafif fiziksel aktivite yapmak, nefes egzersizleri ve gevşeme teknikleri uygulamak özellikle faydalı olabilir.
Psikolojik destek de önemli olabilir. Çünkü bazı insanlarda olayın altında; uzun süre bastırılmış stres, travma, yoğun kaygı, terk edilme korkusu, kronik yalnızlık bulunabiliyor. Bu yüzden terapi yalnızca moral vermek için değil, bedenin sürekli alarm üretmesini azaltmak için de işe yarayabiliyor.
İnsan zihni bazen yaşadığı yükü kelimelerle taşıyamadığında, beden konuşmaya başlıyor. Kırık kalp sendromu da bunun en somut örneklerinden biri kabul ediliyor.
