Kazandırıyormuş Gibi Yapan, Sessizce Kaybettiren Psikolojik Tuzak. Psikolojide ihanet ve onun doğal devamı gibi görünen intikam duygusu, insan zihninde ilk anda bir denge kurma, bir adaleti yerine getirme ve hatta bir güç geri kazanımı hissi yaratır; kişi, kendisine yapılan haksızlığın karşılığını verdiğini düşündükçe içindeki öfkenin azaldığını, kırılan onurunun onarıldığını ve kontrolün yeniden eline geçtiğini sanır, fakat bu his, gerçekte son derece kısa ömürlü bir yanılsamadan ibarettir ve zaman geçtikçe bedeli hem bedende hem ruhta hem de kişiliğin derin katmanlarında ağır ağır ödenmeye başlanır. İhanet, insan psikolojisinde yalnızca bir davranışın yarattığı hayal kırıklığı değildir; güven duygusunun, bağ kurma kapasitesinin ve “öteki”ne inanma yetisinin temelinden sarsılması anlamına gelir, çünkü beyin ihanet anını yalnızca bir anı olarak değil, tehlike kaydı olarak arşivler ve bundan sonra benzer ilişkilerde alarm sistemini sürekli açık tutmaya başlar. Bu durum, kişiye dikkatli olmayı öğretmiş gibi görünse de aslında onu sürekli tetikte, sürekli savunmada yaşayan bir zihinsel moda hapseder.
İntikam duygusu ise bu kırılmanın ardından ortaya çıkan sahte bir iyileşme vaadi gibidir; kişi, karşı tarafa acı verdiğinde kendi acısının azalacağını zanneder, oysa psikolojik olarak intikam, travmayı kapatmak yerine onu sürekli canlı tutan bir tekrar mekanizmasıdır. Beyin, intikam düşüncesiyle her meşgul olduğunda ihanet anını yeniden ve yeniden hatırlar, böylece olay geçmişte kalmak yerine zihnin şimdi zamanında yaşamaya devam eder. Kazandırıyor Gibi Görünenler ,İntikam ve ihanet duygusu kısa vadede kişiye ,Sahte bir güç hissi ,Geçici bir rahatlama “Hakkımı aldım” algısı. Kontrolün geri kazanıldığına dair bir yanılsama kazandırıyor gibi görünür, fakat bu kazanımların tamamı duygusal bir anestezi etkisi yaratır; acıyı iyileştirmez, sadece bir süreliğine uyuşturur.
Aslında Neleri Kaybettirir. Zaman ilerledikçe bedende ilk kayıp ortaya çıkar; çünkü bastırılmış öfke ve sürekli zihinsel tekrar, sinir sistemini kronik stres durumunda tutar, bu da uyku bozukluklarından mide problemlerine, kas gerginliğinden bağışıklık sisteminin zayıflamasına kadar uzanan fiziksel sonuçlar doğurur. Beden, fark edilmeden bir savaş alanına dönüşür. Ruhsal düzeyde ise kişi, içsel huzurunu yitirir; artık sakin anlar bile tehdit hissiyle gölgelenir, güven duygusu yerini kuşkuya bırakır ve insan ilişkileri bir bağlanma alanı olmaktan çıkarak potansiyel tehlikeler listesine dönüşür. Bu noktada ihanet eden kişi çoktan hayatına devam etmişken, intikam duygusunu taşıyan kişi hala o olayın içinde yaşamaktadır.
Kişilik düzeyinde en büyük kayıp ise kimlik erozyonudur; çünkü uzun süre intikam düşüncesiyle yaşayan birey, fark etmeden kendisini yaşadıkları üzerinden tanımlamaya başlar, “ben buyum” yerine “bana bu yapıldı” kimliği gelişir ve bu kimlik, insanın potansiyelini daraltan, geleceğini geçmişe bağlayan bir zincire dönüşür. İntikam, insanı güçlendirmez; onu yavaş yavaş sertleştirir, katılaştırır ve daraltır. Psikolojik açıdan bakıldığında ihanet, insanı incitir; intikam ise onu iyileştirmez, sadece yarayı sürekli kaşır. Gerçek kazanım, karşı tarafa zarar vermekle değil, zihnin o olaydan özgürleşmesiyle mümkündür; çünkü en büyük güç, başkasının hatasını kendi hayatının merkezinden çıkarabilmektir. İntikam, adalet gibi görünür ama aslında özgürlüğün ertelenmesidir; ihanet ise yıkıcıdır ama doğru işlendiğinde insanın kendini tanımasına, sınırlarını yeniden çizmesine ve daha bilinçli bir benlik inşa etmesine de kapı aralayabilir. Hangisinin seçileceği, kaybetmeyi mi yoksa gerçekten iyileşmeyi mi istediğimizi belirler.
