Kasten yaralama suçunda kullanılan eşyanın silah olarak değerlendirilmesi, uygulanacak cezanın belirlenmesi bakımından önem taşımaktadır. Ceza hukuku açısından silah kavramı yalnızca ateşli silahları ve kesici aletleri kapsamamaktadır. Günlük yaşamda kullanılan bazı eşyalar da saldırı amacıyla kullanıldıklarında silah niteliği kazanabilmektedir. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30 Mart 2021 tarihli, 2021/4730 Esas ve 2021/5557 Karar sayılı ilamı, televizyon kumandası ve sert muşamba kullanılarak eşe karşı gerçekleştirilen yaralama eyleminin hukuki niteliğine ilişkindir.
Karara konu olayda sanık, eşi olan mağduru televizyon kumandası ve sert muşamba kullanarak yaraladı. Olay nedeniyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan ceza yargılaması yürütüldü. İlk derece mahkemesi, sanığın eylemini kasten yaralama kapsamında değerlendirerek mahkumiyet hükmü kurdu. Ancak hükümde suçun silahla işlenmesine ilişkin nitelikli halin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi, temyiz incelemesinde hukuka aykırılık olarak değerlendirildi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86. maddesinde kasten yaralama suçu düzenlenmektedir. Maddenin üçüncü fıkrasında suçun belirli kişilere karşı veya belirli yöntemlerle işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Suçun eşe karşı işlenmesi ve silahla gerçekleştirilmesi, bu kapsamda değerlendirilen hallerdendir. Türk Ceza Kanunu'nun 6. maddesinde ise silah kavramının kapsamı belirlenmiştir. Buna göre saldırı ve savunmada kullanılmak amacıyla yapılmamış olsa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler de silah kapsamında kabul edilebilmektedir.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanığın televizyon kumandası ve sert muşamba kullanarak eşini yaraladığı olayda, bu eşyaların somut kullanım biçimleri itibarıyla silah niteliğinde bulunduğunu değerlendirdi. Bu nedenle mahkumiyet hükmünde Türk Ceza Kanunu'nun 86. maddesinin üçüncü fıkrasının e bendinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi gerektiğini belirtti. İlk derece mahkemesinin yalnızca eşe karşı yaralama niteliğini dikkate almasını ve silahla yaralama hükmünü uygulama maddeleri arasında göstermemesini hukuka aykırı buldu.
Yüksek Mahkeme, dosyada basit yargılama usulüne ilişkin düzenlemelerin de değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulü, kanunda öngörülen koşullar altında belirli suçlarda uygulanabilmektedir. Yargıtay, Anayasa Mahkemesinin ilgili iptal kararı sonrasında sanığın hukuki durumunun basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesini gerekli gördü. Böylece hüküm, hem silahla yaralamaya ilişkin nitelikli halin gösterilmemesi hem de basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle bozuldu.
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2021/5557 Karar sayılı ilamı, kasten yaralama suçunda kullanılan eşyanın gündelik kullanım amacının tek başına belirleyici olmadığını ortaya koymaktadır. Televizyon kumandası gibi saldırı amacıyla üretilmemiş bir eşyanın da somut olayda yaralama aracı olarak kullanılması, silah niteliğinin değerlendirilmesini gerektirmektedir. Bununla birlikte karar, televizyon kumandasının her durumda silah sayıldığı yönünde genel bir kabul içermemektedir. Eşyanın saldırıda kullanılma biçimi ve yaralama suçunun kanuni unsurları birlikte değerlendirilmelidir.
