Telefon görüşmeleri sırasında işlendiği ileri sürülen hakaret ve tehdit suçlarının ispatında, konuşmayı doğrudan duyan kişilerin tanıklığı önem taşımaktadır. Görüşmenin yalnızca iki kişi arasında gerçekleşmesi, olayın mutlaka başka delillerle ispatlanmasını gerektirmez. Telefonun hoparlörünün açılması sonucunda konuşmayı duyan üçüncü kişinin beyanı da ceza yargılamasında değerlendirilebilir. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 6 Mart 2015 tarihli, 2013/8808 Esas ve 2015/23904 Karar sayılı ilamında, telefon görüşmesi sırasında söylendiği ileri sürülen hakaret ve tehdit sözlerini duyan tanığın anlatımına rağmen verilen beraat hükümleri incelenmiştir.
Karara konu olayda katılan, bir belediye gişesinde başka bir kişiyle birlikte çalıştığı sırada telefon görüşmesi gerçekleştirdi. Görüşme sırasında telefonun hoparlörü açıldı. Katılanın iddiasına göre sanık, telefon üzerinden kendisine hakaret etti ve silahla zarar vereceğini belirten tehdit içerikli sözler söyledi. Olay sırasında katılanın yanında bulunan kişi de konuşmayı duyduğunu belirtti. Böylece dosyada katılanın anlatımını destekleyen bir tanık beyanı bulundu.
İlk derece mahkemesi, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından beraat kararı verdi. Ancak katılan ve tanık, yargılamanın farklı aşamalarında olayın gerçekleşme biçimine ilişkin tutarlı anlatımlarda bulundu. Her iki kişi de telefonun hoparlörünün açık olduğunu ve sanığın sözlerini duyduklarını ifade etti. Bu durum, sanığın savunması ile katılan ve tanığın anlatımları arasındaki çelişkinin mahkeme tarafından hangi gerekçeyle çözümlendiği sorununu gündeme getirdi.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217. maddesi uyarınca hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Delillerin değerlendirilmesinde serbestlik ilkesi geçerli olmakla birlikte mahkemenin ulaştığı sonucu hukuken denetlenebilir bir gerekçeyle açıklaması gerekir. Aynı Kanun'un 230. maddesinde hükmün gerekçesinde bulunması gereken hususlar düzenlenmiştir. Bu nedenle mahkemenin bir tanık anlatımına neden itibar ettiğini veya etmediğini açıklaması, hükmün hukuka uygunluğunun denetlenmesi bakımından önemlidir.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, katılan ile tanığın aşamalardaki tutarlı beyanlarına rağmen ilk derece mahkemesinin sanığın savunmasına hangi nedenle üstünlük tanıdığını açıklamadığını belirledi. Telefonun hoparlörünün açık olması nedeniyle konuşmayı duyan tanığın anlatımının değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti. Bu beyanların hangi gerekçeyle hükme esas alınmadığı ortaya konulmadan beraat kararı verilmesini yetersiz gerekçeye dayalı buldu. Böylece hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerini oy birliğiyle bozdu.
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2015/23904 Karar sayılı ilamı, telefon görüşmelerinde söylendiği ileri sürülen sözlerin ispatında doğrudan işitmeye dayanan tanık anlatımlarının değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Karar, tanığın bulunduğu her olayda mahkumiyet verilmesini zorunlu kılmamaktadır. Yargıtayın bozma gerekçesi, katılan ve tanığın tutarlı anlatımlarına neden itibar edilmediğinin açıklanmamış olmasıdır. Ceza yargılamasında delillerin serbestçe değerlendirilmesi, mahkemenin delilleri gerekçesiz biçimde reddedebileceği anlamına gelmemektedir.
