Kişisel verilerin korunması yalnızca kimlik bilgileri, banka hesapları veya sağlık kayıtlarıyla sınırlı değildir. Bir kişinin telefon numarası da kimliği belirli veya belirlenebilir bir gerçek kişiye ilişkin bilgi niteliğindedir. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 7 Temmuz 2014 tarihli, 2014/607 Esas ve 2014/16665 Karar sayılı ilamında, bir kişiye ait telefon numarasının rızası dışında üçüncü kişiye verilmesi, Türk Ceza Kanunu'nun 136. maddesi kapsamında değerlendirilmiştir. Karar, kişisel verilerin hukuka aykırı olarak verilmesi ve ele geçirilmesi suçunun sınırlarına ilişkin ayrıntılı değerlendirmeler içermektedir.
Karara konu olayda sanıklardan biri, daha önce birlikte olduğu kadına ait ve kendi telefonunda kayıtlı bulunan telefon numarasını, kadının rızasını almadan başka bir kişiye verdi. Telefon numarasını alan kişinin de bu bilgiye hukuka aykırı şekilde ulaştığı ileri sürüldü. Olay nedeniyle her iki sanık hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kamu davası açıldı. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi, telefon numarasının başkasına verilmesinin suç oluşturmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verdi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 136. maddesinde kişisel verileri hukuka aykırı olarak bir başkasına verme, yayma veya ele geçirme fiilleri suç olarak düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 137. maddesinde ise suçun kamu görevlisi tarafından görevinin verdiği yetki kötüye kullanılarak veya belirli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanılarak işlenmesine ilişkin nitelikli haller bulunmaktadır. Kişisel veri kavramı, yalnızca gizli veya özel nitelikli bilgilerden oluşmaz. Kişinin kimliğinin belirlenmesini sağlayan ve onunla ilişkilendirilebilen telefon numarası da kişisel veri niteliği taşıyabilir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, telefon numarasının kişisel veri olduğunu belirterek yerel mahkemenin beraat gerekçesini hukuka uygun bulmadı. Daire, bir kişinin telefon numarasını daha önce başka birine vermiş olmasının, bu numaranın üçüncü kişilere hukuka aykırı biçimde aktarılmasına sınırsız izin anlamına gelmediğini değerlendirdi. Somut olayda telefon numarasını rıza dışında veren sanık ile numarayı hukuka aykırı olarak ele geçiren diğer sanığın eylemlerinin Türk Ceza Kanunu'nun 136. maddesi kapsamında bulunduğu sonucuna ulaştı.
Kararda kişisel verilerin korunmasına ilişkin ceza hükümlerinin kapsamının sınırsız şekilde genişletilmemesi gerektiği de vurgulandı. Yargıtay, somut olayda hukuka uygunluk nedeni bulunup bulunmadığının ve sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilip bilmediğinin değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Ayrıca kişisel verilerin kaydedilmiş halde bulunması ile yalnızca hafızada tutulan bilgilerin aktarılması arasındaki ayrıma dikkat çekti. Karara karşı oy kullanan üyeler ise telefon numarasının aktarılmasının somut olayda ceza hukuku kapsamında değerlendirilmesine karşı çıktı.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 7 Temmuz 2014 tarihli kararıyla sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerini oy çokluğuyla bozdu. Kararda, kişinin telefon numarasının rızası dışında üçüncü kişiye aktarılması ve hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi, somut olayın özellikleri çerçevesinde kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu kapsamında kabul edildi. Bu karar, telefon numarasının kişisel veri niteliğini ve kişisel verilerin paylaşılmasında hukuka uygunluk koşullarının önemini ortaya koymaktadır.
