Hayatın en sarsıcı gerçeği şudur ki, insan çoğu zaman hikayelerin nasıl biteceğini kontrol edemez kimlerin kalacağını, kimlerin gideceğini hangi kapının kapanacağını ya da hangi yolun ansızın karanlığa döneceğini önceden bilemez, çünkü sonlar çoğu zaman bizim irademizin dışında görünmeyen dinamiklerin, başka insanların seçimlerinin ve zamanın acımasız akışının ortak bir ürünüdür, fakat tüm bu belirsizliğin içinde çoğu insanın gözden kaçırdığı, hatta çoğu zaman küçümsediği bir gerçek vardır her başlangıç, tamamen sana aittir ve o başlangıç, aslında kim olduğunun en çıplak, en filtresiz yansımasıdır. İnsan bir hikayeye başlarken çoğu zaman sonucu düşünerek değil hisleriyle hareket eder bazen bir bakışa kanar bazen bir cümlenin içinde kendine bir yer bulur, bazen de sadece içindeki boşluğu doldurmak için yanlış kapıları çalar, işte tam da bu noktada başlangıç dediğimiz şey, bir tercih olmaktan çıkar ve bir itirafa dönüşür, çünkü sen neye başlıyorsan, aslında neye ihtiyaç duyduğunu, neyden kaçtığını ve en çok neyi arzuladığını da orada açığa vuruyorsundur.
Bazı insanlar hep yarım kalan hikayelere başlar, çünkü tamamlanmaktan korkarlar bazıları yanlış insanlara yönelir, çünkü doğru olanın sorumluluğunu taşıyacak cesareti yoktur bazıları ise her defasında aynı döngüyü tekrar eder, çünkü değişmek yerine tanıdık olan acıya tutunmak daha güvenli gelir, ve işte bu yüzden hayat, sana sürekli farklı sonlar değil, aynı başlangıçların farklı versiyonlarını sunar. Oysa çoğu kişi şunu fark etmez bir hikayenin nasıl bittiği değil, neden başladığı belirler onun gerçek anlamını, çünkü son dediğin şey çoğu zaman bir sonuçtur ama başlangıç bir seçimdir sonlar sana ne olduğunu gösterir, ama başlangıçlar sana kim olduğunu anlatır. Belki de bu yüzden bazı vedalar bu kadar ağır gelir çünkü aslında biten şey sadece bir ilişki, bir dostluk ya da bir süreç değildir biten şey, senin o hikayeye başlarken kurduğun hayaller, yüklediğin anlamlar ve kendine anlattığın o görünmez masaldır, ve insan en çok da kendi yazdığı o masalın yıkılışına üzülür.
Ama işin en güçlü, en dönüştürücü tarafı tam olarak burada başlar çünkü sen sonları kontrol edemezsin ama bir sonraki başlangıcı nasıl yapacağını seçebilirsin bu sefer neye evet diyeceğini, neyi görmezden gelmeyeceğini, hangi kırmızı bayrakları romantize etmeyeceğini ve en önemlisi, kendini hangi hikayenin içine koyacağını belirleyebilirsin. Ve belki de hayatın sana vermek istediği en net mesaj şudur Sonunu yazamadığın hikayeler yüzünden kendini suçlama. Ama başladığın hikayelerin sorumluluğunu almaktan da kaçma. Çünkü bir gün dönüp baktığında, seni tanımlayan şeyin başına gelenler değil… Nereden başladığın olacak.
