1910'lu yılların Amerika Birleşik Devletleri'nde, bugün inanılması güç görünen bazı olaylar yaşandı. Henüz otomobillerin yaygınlaşmadığı, kırsal bölgelerde ulaşımın zor ve pahalı olduğu bir dönemde, bazı aileler çocuklarını akrabalarının yanına göndermek için alışılmadık bir yöntem kullandı: Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi. Üstelik bu olaylar yalnızca şehir efsanelerinden ibaret değildi. Dönemin posta kayıtları ve gazete haberleri, birkaç çocuğun gerçekten posta görevlileri eşliğinde taşındığını ortaya koyuyor.
1 Ocak 1913 tarihinde ABD'de Parcel Post adı verilen paket posta hizmeti uygulanmaya başladı. Yeni sistem, insanların daha önce posta yoluyla gönderemedikleri çeşitli ürünleri uygun ücretlerle uzak mesafelere ulaştırabilmelerini sağlıyordu. Ancak hizmetin ilk dönemlerinde hangi gönderilerin kabul edilebileceğine ilişkin kuralların yeterince açık olmaması, son derece sıra dışı olayların yaşanmasına neden oldu.
Bilinen ilk örneklerden biri, 1913 yılında Ohio eyaletinde gerçekleşti. Jesse ve Mathilda Beagle çifti, henüz birkaç aylık olan oğulları James'i yaklaşık bir mil uzaklıkta yaşayan büyükannesine posta görevlisi aracılığıyla gönderdi. Çocuğun taşınması için 15 sent posta ücreti ödendiği ve ayrıca 50 dolar değerinde sigortalandığı aktarıldı. Elbette bebek bir kutuya konulmadı. Posta görevlisi tarafından güvenli biçimde ailesinin belirttiği adrese götürüldü.
Bu olaydan daha da dikkat çekici olanı ise 1914 yılında Idaho eyaletinde yaşandı. Beş yaşındaki Charlotte May Pierstorff, ailesinin yaşadığı Grangeville'den yaklaşık 73 mil uzaklıktaki Lewiston'a, büyükannesinin yanına gönderildi. Küçük kızın yolculuğu trenle gerçekleştirildi. Posta ücretinin 53 sent olduğu belirtilirken, yolculuğun normal yolcu bileti almaktan daha ucuz olması bu yöntemin tercih edilmesinde etkili oldu. Charlotte'un üzerinde gerekli posta pulları bulunuyordu ve yolculuk sırasında posta çalışanlarının gözetimindeydi. Olay, çocukların posta yoluyla taşınmasına ilişkin en çok bilinen tarihsel örneklerden biri haline geldi.
Bu uygulamanın yaygın ve resmi olarak kabul edilmiş bir çocuk taşıma hizmeti olduğunu düşünmek yanlış olur. Yaşanan olaylar, posta sisteminin yeni kurallarındaki belirsizliklerden ve bazı posta görevlilerinin ailelerle kurduğu kişisel ilişkilerden kaynaklanıyordu. Özellikle küçük yerleşim yerlerinde posta çalışanları, hizmet verdikleri aileleri yakından tanıyordu. Dolayısıyla çocukların taşınması, sıradan bir paketin teslim edilmesinden farklı olarak çoğunlukla tanıdık görevlilerin gözetiminde gerçekleşiyordu.
Posta idaresi, çocukların paket olarak kabul edilemeyeceğini 1913 yılında açıkça bildirdi. Buna rağmen sonraki yıllarda benzer olayların yaşandığına ilişkin haberler yayımlandı. 1915 yılında üç yaşındaki Maud Smith'in Kentucky'de posta görevlileri aracılığıyla taşınması da bu örnekler arasında yer aldı. Kuralların daha kesin biçimde uygulanmasıyla bu tür taşımaların önü kapatıldı.
Günümüzde bu olayları anlatan bazı paylaşımlarda, çocukların karton kutulara yerleştirilerek kargoya verildiği izlenimi oluşturuluyor. Ancak tarihsel kayıtlar böyle bir uygulamayı doğrulamıyor. Çocuklar, posta görevlilerinin eşliğinde taşınıyor ve varış noktalarında aile üyelerine teslim ediliyordu.
Bu sıra dışı olayların arkasında dönemin ekonomik ve toplumsal koşulları da bulunuyordu. Kırsal Amerika'da ulaşım imkanlarının sınırlı olması, tren biletlerinin bazı aileler için önemli bir masraf oluşturması ve posta sisteminin geniş bir dağıtım ağına sahip olması, ailelerin bu yönteme başvurmasını açıklayan etkenler arasındaydı.
Aradan geçen bir yüzyılı aşkın sürenin ardından bu olaylar, Amerikan posta tarihinin en ilginç anekdotlarından biri olarak hatırlanıyor. Bugün çocukların postayla gönderilmesi düşüncesi son derece tuhaf görünse de yaşananlar, yeni bir kamu hizmetinin ilk yıllarında ortaya çıkabilen beklenmedik uygulamaları ve zamanla değişen güvenlik anlayışını gösteren dikkat çekici bir tarihsel örnek oluşturuyor.
