Ceza hukukunda bazı suçların soruşturulması ve kovuşturulması, suçtan zarar gören kişinin şikayetine bağlıdır. Bu suçlarda şikayet hakkının kullanılması kadar şikayetten vazgeçilmesinin hukuki sonuçları da önem taşır. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 4 Şubat 2020 tarihli, 2019/1079 Esas ve 2020/1071 Karar sayılı ilamında, bir yaralama olayından sonra önce şikayetçi olmadığını bildiren, kısa süre sonra ise yeniden kolluğa başvurarak şikayetçi olduğunu söyleyen kişinin beyanları değerlendirildi. Karar, şikayet koşulunun yanında yaralama eyleminin kast veya taksir kapsamında değerlendirilmesine ilişkin önemli bir uyuşmazlık da içermektedir.
Karara konu olayda sanığın çalıştığı kuaför dükkanının önüne gelen katılan ile sanık arasında tartışma yaşandı. Tartışma sırasında sanık, elinde bulunan kuaför makasını katılana doğru salladı. Makasın katılanın koltuk altına isabet etmesi sonucunda hayati tehlike oluşturacak nitelikte yaralanma meydana geldi. Katılan, olay günü saat 13.45'te kollukta verdiği ifadede şikayetçi olmadığını belirtti. Ancak aynı gün saat 15.05'te yeniden kolluğa giderek şikayetçi olduğunu bildirdi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesinde şikayet hakkı ve şikayetten vazgeçmenin sonuçları düzenlenmiştir. Şikayete bağlı suçlarda usulüne uygun bir vazgeçme beyanının hukuki etkisi, yargılamanın bulunduğu aşamaya ve ilgili suçun özelliklerine göre değerlendirilir. Bununla birlikte bir suçun şikayete bağlı olup olmadığı, öncelikle eylemin doğru hukuki nitelendirilmesine bağlıdır. Kasten yaralama ile taksirle yaralama suçları bakımından şikayet koşulları aynı değildir.
İlk derece mahkemesi, sanığın eylemini taksirle yaralama kapsamında değerlendirerek mahkumiyet hükmü kurdu. Ayrıca olayda meşru savunmada sınırın kast olmaksızın aşılmasına ilişkin hükümleri uyguladı. Yargıtay 12. Ceza Dairesi ise sanığın makası katılana doğru sallaması şeklindeki davranışını değerlendirdiğinde eylemin taksirle değil, kasten yaralama kapsamında bulunduğunu belirtti. Bu nedenle meşru savunmada sınırın kast olmaksızın aşılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasını hukuka aykırı buldu.
Yargıtay, yerel mahkemenin taksirle yaralama kabulü esas alınsa bile şikayet koşulu bakımından ayrıca sorun bulunduğunu değerlendirdi. Katılanın ilk beyanında şikayetçi olmadığını açıkça belirtmesinden sonra aynı gün yeniden şikayetçi olmasının, somut olayda önceki vazgeçme beyanının hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmayacağını ifade etti. Bu nedenle taksirle yaralama suçuna ilişkin kabul bakımından şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşmesi gerektiğini belirtti. Ancak Dairenin asıl bozma gerekçesi, eylemin taksirle yaralama değil, kasten yaralama suçunu oluşturmasıydı.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 4 Şubat 2020 tarihli kararıyla mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle bozdu. Karar, şikayetten vazgeçmenin sonuçlarının değerlendirilmesinden önce suçun hukuki niteliğinin doğru belirlenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Somut olayda Yargıtay, makasla gerçekleştirilen yaralama eyleminin kasten yaralama kapsamında bulunduğunu belirterek yerel mahkemenin uygulamasını hukuka aykırı bulmuştur. Şikayet hakkına ilişkin değerlendirme ise mahkemenin kabul ettiği taksirle yaralama suçu yönünden ayrıca açıklanmıştır.
