Kişiler arasında gerçekleşen konuşmaların rıza olmadan kaydedilmesi, haberleşmenin ve özel hayatın gizliliğine ilişkin ceza hükümlerinin uygulanmasını gündeme getirir. Bununla birlikte suç teşkil ettiği ileri sürülen bir eylemin başka türlü ispatlanmasının mümkün olmadığı durumlarda gerçekleştirilen kayıtlar, somut olayın özelliklerine göre farklı biçimde değerlendirilebilir. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 28 Nisan 2014 tarihli, 2013/26087 Esas ve 2014/10205 Karar sayılı ilamı ile 16 Şubat 2015 tarihli, 2014/22867 Esas ve 2015/2626 Karar sayılı ilamı, ses kayıtlarının hukuki niteliğine ilişkin iki ayrı uyuşmazlığı ele almaktadır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2014 tarihli kararına konu olayda sanık, çalıştığı kurumda düzenlenen ve aleni olmayan bir toplantı sırasında yöneticisinin kendisine yönelik hakaret içerikli sözlerini cep telefonuyla kaydetti. Kayıt, konuşmaya katılan diğer kişilerin rızası alınmadan gerçekleştirildi. Sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dava açıldı. İlk derece mahkemesi, olayın gerçekleşme koşullarını değerlendirerek sanığın beraatine karar verdi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 133. maddesinde kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçları düzenlenmiştir. Kanun'un 132. maddesi haberleşmenin gizliliğini, 134. maddesi ise özel hayatın gizliliğini korumaktadır. Bu suçların unsurları birbirinden farklıdır. Bir konuşmanın kaydedilmesinin cezai sorumluluk doğurup doğurmadığı değerlendirilirken konuşmanın niteliği, kaydı yapan kişinin konuşmadaki konumu, kaydın amacı ve içeriğin özel hayat kapsamında bulunup bulunmadığı dikkate alınmalıdır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 2014/10205 Karar sayılı ilamında sanığın kendisine yöneltilen hakaretleri başka türlü ispatlama imkanının bulunmadığını değerlendirdi. Somut olayda, gerçekleşen haksız eylemin kanıtlanması amacıyla yapılan kayıt nedeniyle sanığın cezalandırılmasını hukuka uygun bulmadı. Böylece ilk derece mahkemesinin beraat kararını onadı. Kararın gerekçesi, kişilerin karşılaştıkları her uyuşmazlıkta gizlice kayıt yapabilecekleri yönünde genel bir yetki tanımamaktadır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2015/2626 Karar sayılı ilamında ise taraflar arasında devam eden tapu iptali ve tescil davasına ilişkin telefon görüşmelerinin kaydedilmesi incelendi. Sanık, akrabalarıyla yaptığı ve kendisinin de tarafı olduğu telefon görüşmelerini onların bilgisi dışında kaydetmişti. Yargıtay, sanığın görüşmelerin tarafı olması nedeniyle somut olayda kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarının unsurlarının oluşmadığını belirtti. Ayrıca konuşmaların taraflar arasındaki hukuk davasına ilişkin olduğunu ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun konusunu oluşturacak özel yaşam bilgileri içermediğini değerlendirerek beraat hükmünü onadı.
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2014 ve 2015 tarihli kararları, ses kaydı içeren olayların tek bir kuralla çözümlenemeyeceğini ortaya koymaktadır. İlk kararda başka türlü ispatlanamayan hakaretin kaydedilmesi, ikinci kararda ise kişinin tarafı olduğu ve özel yaşam alanına ilişkin içerik taşımayan telefon görüşmelerinin kaydedilmesi değerlendirilmiştir. Her iki olayda beraat hükümleri onanmış olmakla birlikte gerekçeler farklıdır. Bu nedenle ses kaydının hukuki niteliği, kaydın elde ediliş koşulları ve içeriği birlikte incelenerek belirlenmelidir.
