Ceza soruşturmalarında kolluk görevlilerinin delil toplama yetkisi, kanunlarla belirlenen usul ve sınırlamalara tabidir. Özellikle iş yerlerinde gerçekleştirilen aramalar, bilgisayar kayıtlarının incelenmesi ve kolluk görevlilerinin müşteri gibi davranarak delil toplaması, ceza muhakemesi bakımından farklı hukuki koşullara bağlıdır. Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27 Mayıs 2025 tarihli, 2021/5762 Esas ve 2025/8147 Karar sayılı ilamında, yasa dışı bahis faaliyetlerine ilişkin bir soruşturmada elde edilen delillerin hukuka uygunluğu tartışılmıştır.
Karara konu olayda kolluk görevlileri, yasa dışı bahis oynatıldığı yönündeki bilgi üzerine emlak bürosu görünümündeki bir iş yerine gitti. İş yerinde bahis bültenleri, bilgisayar ve kupon yazıcısı bulunduğu görüldü. Soruşturma kapsamında bazı materyallere el konuldu ve bilgisayar kayıtları üzerinde inceleme gerçekleştirildi. Ayrıca kolluk görevlilerinin müşteri gibi davranarak bahis oynadığı ve bu yöntemle bahis kuponu elde ettiği anlaşıldı. Sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle ceza yargılaması yürütüldü.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 116 ve 119. maddeleri, adli arama işlemlerinin koşullarını ve yetkili makamları düzenlemektedir. Aynı Kanun'un 134. maddesinde bilgisayarlarda, bilgisayar programlarında ve bilgisayar kütüklerinde arama, kopyalama ve elkoyma işlemlerine ilişkin özel hükümler bulunmaktadır. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi ise Kanun'un 139. maddesinde düzenlenmiş olup bu yöntemin uygulanabileceği suçlar kanunda sınırlı olarak sayılmıştır. Bu nedenle kolluk görevlilerinin delil toplama yöntemlerinin hukuka uygunluğu, her işlem bakımından ayrı ayrı değerlendirilmelidir.
Karar metninde, iş yerinde ele geçirilen bilgisayar ve kupon yazıcısının usulüne uygun arama kararı veya yazılı arama emri olmaksızın elde edilmesi üzerinde durulmuştur. Bilgisayarın sabit diski üzerinde gerçekleştirilen incelemenin de Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 134. maddesinde öngörülen koşullara uygunluğu tartışılmıştır. Ayrıca gizli soruşturmacı sıfatıyla görevlendirilmemiş kolluk görevlilerinin müşteri gibi davranarak bahis oynaması sonucunda elde edilen delillerin hukuki niteliği değerlendirilmiştir.
Dosyada tartışılan bir diğer konu, sanığın ikrarının mahkumiyet için yeterli olup olmadığıdır. Ceza muhakemesinde sanığın suçlamayı kabul etmesi delil olarak değerlendirilebilmekle birlikte ikrarın hangi koşullarda elde edildiği ve diğer delillerle desteklenip desteklenmediği önem taşır. Özellikle hukuka aykırı olduğu ileri sürülen işlemler sonucunda elde edilen bilgilerin sanığın beyanına etkisi, delillerin değerlendirilmesinde dikkate alınması gereken hususlar arasında bulunmaktadır.
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27 Mayıs 2025 tarihli kararında, arama işlemleri, bilgisayar kayıtlarının incelenmesi, gizli soruşturmacı yöntemi ve sanık ikrarının delil değeri birlikte tartışılmıştır. Karar metnindeki karşı oy gerekçesinde, hukuka aykırı elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı ve başka delillerle desteklenmeyen soyut ikrarın mahkumiyet için yeterli olmayacağı özellikle vurgulanmıştır. Bu değerlendirmeler, ceza soruşturmalarında delil toplama yetkisinin kanuni usuller çerçevesinde kullanılmasının ve mahkumiyetin hukuka uygun delillere dayanmasının önemini ortaya koymaktadır.
