Ateş yakmak çoğu insan için günlük bir eylemken, bazı kişilerde ateşe karşı duyulan ilgi kontrol edilmesi güç bir dürtü haline gelebilir. Piromani, kişinin maddi kazanç, intikam, siyasi amaç veya bir suçu gizlemek gibi dışsal bir neden olmaksızın, tekrar tekrar ve kasıtlı biçimde yangın çıkarma dürtüsüyle ilişkilendirilen nadir bir psikiyatrik bozukluktur.
Piromanide kişi genellikle ateş yakmadan önce artan bir gerginlik veya duygusal uyarılma yaşar. Ateşi yaktığında ya da yangını ve sonuçlarını izlediğinde ise haz, rahatlama veya yoğun bir tatmin hissedebilir. Ateşe, yangın araçlarına, itfaiye faaliyetlerine ve yangınla bağlantılı olaylara olağan dışı derecede ilgi göstermek de görülebilir. Ancak önemli bir ayrım vardır. Her kundaklama yapan kişi piromani hastası değildir. Yangın çıkarma davranışı öfke, intikam, maddi çıkar, suç faaliyetleri, madde kullanımı veya başka psikiyatrik durumlarla bağlantılı olabilir. Bu nedenle yalnızca bir kişinin yangın çıkarmış olması piromani tanısı koymak için yeterli değildir.
Piromaninin nedenleri tam olarak bilinmemektedir. Dürtü kontrolü, kişinin psikolojik ve sosyal özellikleri ile başka ruhsal sorunların birlikte rol oynayabileceği düşünülmektedir. Tanı, kişinin davranışının nedenleri ve diğer olası açıklamalar değerlendirilerek ruh sağlığı uzmanları tarafından konulur. Tedavide ise kişinin durumuna göre özellikle psikoterapi ve davranışsal müdahaleler kullanılabilir; eşlik eden başka psikiyatrik sorunlar varsa bunlar da ayrıca ele alınır.
Piromaniyi ilginç ve aynı zamanda tehlikeli kılan nokta, ateş yakmanın kişi açısından psikolojik bir dürtü olabilmesine karşın sonuçlarının yalnızca kişiyi ilgilendirmemesidir. Kontrolden çıkan tek bir ateş, insanların yaşamını, hayvanları, ormanları ve büyük yerleşim alanlarını tehlikeye atabilir. Bu nedenle piromani, popüler kültürdeki ateş tutkusu anlatısından çok daha ciddi ve karmaşık bir durumdur.
