Antik Mısır’ın görkemli tanrıları arasında bazı isimler güneşin altında hüküm sürerken, bazıları karanlığın başladığı yerde sessizce bekliyordu Nephthys, Mısırlıların Nebet-Het olarak bildiği, ölüm, yas, cenaze ritüelleri ve ölülerin korunmasıyla güçlü biçimde ilişkilendirilen, fakat bugün kardeşi İsis kadar tanınmayan en gizemli tanrıçalardan biriydi. Heliopolis’in büyük tanrılar topluluğu Ennead geleneğinde Nephthys, yeryüzü tanrısı Geb ile gökyüzü tanrıçası Nut’un kızı, Osiris, İsis ve Seth’in kardeşiydi böylece Mısır mitolojisinin merkezindeki büyük ilahi ailenin doğrudan bir üyesiydi ve onun hikayesi ölüm, yeniden doğuş, kraliyet iktidarı ve kozmik düzen hakkındaki en önemli Mısır anlatılarının içine kadar uzanıyordu. Nephthys aynı zamanda kaos, çöl ve fırtınayla ilişkilendirilen Seth’in eşi olarak kabul edilirdi, fakat onun mitolojideki rolü kocasının temsil ettiği yıkıcı güçlerin basit bir uzantısı değildi tam tersine Nephthys özellikle Osiris’in ölümünü anlatan geleneklerde İsis’in yanında duran parçalanmış düzenin yeniden kurulmasına yardım eden ve ölünün bedenini koruyan ilahi kadın figürlerinden biri haline gelmişti. Osiris’in öldürülmesinin ardından İsis kaybettiği eşinin peşine düşerken Nephthys de kız kardeşinin yanında yer aldı ve iki tanrıça birlikte Osiris için yas tutan, onu koruyan ve ölümün ardından gerçekleşecek dönüşümün hazırlanmasına eşlik eden kutsal figürlere dönüştüler bu nedenle İsis ve Nephthys’in birlikte tasvir edildiği sahneler yalnızca iki kız kardeşin acısını değil, Mısırlıların ölüm karşısındaki çok daha büyük düşüncesini temsil ediyordu.
Çünkü Antik Mısır inancında ölüm her şeyin mutlak biçimde sona ermesi anlamına gelmiyordu bedenin korunması, doğru cenaze ritüellerinin gerçekleştirilmesi ve ölünün öteki dünyadaki yolculuğunun güvence altına alınması son derece önemliydi ve Nephthys tam da bu sınırda, yaşayanların dünyası ile ölülerin dünyası arasındaki geçişin koruyucu figürlerinden biri olarak karşımıza çıkıyordu. Bu yüzden Nephthys’in varlığı mezarlarda, tabutlarda ve cenaze dünyasına ait dinsel tasvirlerde güçlü bir anlam kazanmıştı. İsis ile birlikte ölünün başında yas tutan iki ilahi kadın olarak düşünülebiliyor, onların koruyucu kanatlarını açmış biçimde tasvir edilmeleri ise ölümün karanlığına bırakılmış bir insanın aslında ilahi korumadan tamamen mahrum olmadığı düşüncesini simgeliyordu. Nephthys’in ismi de oldukça dikkat çekicidir. Mısırca Nebet-Het adı genellikle Evin Hanımı veya Konağın Hanımı biçiminde çevrilir, fakat buradaki ev sözcüğünün sıradan bir konuttan daha karmaşık dinsel ve sembolik anlamlar taşıyabileceği düşünülür, dolayısıyla Nephthys’i yalnızca isminin modern çevirisine bakarak açıklamak onun çok katmanlı karakterini fazlasıyla basitleştirir. Onu daha da gizemli yapan noktalardan biri Anubis ile olan bağlantısıdır bazı daha geç dönem Mısır ve Greko-Romen kaynaklarında Nephthys, Anubis’in annesi olarak gösterilirken, farklı geleneklerde Anubis’in soyu başka biçimlerde anlatılmıştır, bu nedenle günümüzde sıkça tekrarlanan Nephthys, Anubis’in annesidir cümlesini bütün Antik Mısır tarihi boyunca değişmeyen tek bir inanış gibi kabul etmek doğru değildir.
Yine de bu bağlantının sembolik gücü son derece çarpıcıdır, çünkü Anubis mumyalama, mezarlıklar ve ölünün korunmasıyla ilişkilendirilen başlıca tanrılardan biriyken, Nephthys de yas ve cenaze korumasıyla bağlantılıydı böylece anne oğul ilişkisini benimseyen geleneklerde ölümün iki büyük koruyucu figürü aynı mitolojik soy içerisinde buluşuyordu. Nephthys ayrıca yalnızca acı çeken veya yas tutan pasif bir tanrıça değildi Mısır dinsel metinlerinde ölüyü koruyan, yeniden canlanma sürecine eşlik eden ve düşman güçlere karşı savunmaya katılan etkin bir ilahi varlık olarak karşımıza çıkması, onun ölümün kendisinden çok ölüm karşısındaki koruyucu güç ile ilişkilendirilmesini daha doğru hale getirir. İsis ve Nephthys’in birlikte oluşturduğu ikili de bu nedenle son derece önemlidir iki kız kardeş Osiris’in çevresinde yas tutarken aynı zamanda onun bedeninin korunması ve yeniden bütünlüğe kavuşması düşüncesinin parçası olmuş, zamanla bu kutsal yas sahnesi sıradan insanların cenaze ritüellerine kadar uzanan güçlü bir dini sembolizme dönüşmüştür. Nephthys’in başındaki hiyeroglif işaretleri onun kimliğini açıkça gösterirken insan biçimindeki tasvirlerinde İsis’e oldukça benzeyebilmesi tesadüf değildir iki kız kardeş çoğu zaman birbirini tamamlayan koruyucu figürler olarak resmedilmiş ve özellikle tabutların, lahitlerin ve cenaze dünyasının sembolik düzeninde ölüyü çevreleyen kutsal korumanın parçaları haline gelmiştir.
Belki de Nephthys’i Antik Mısır’ın diğer büyük tanrıçalarından ayıran en etkileyici özellik tam olarak burada ortaya çıkar. O, Ra gibi gökyüzünü ışıkla dolduran bir güneş tanrısı değildir, Sekhmet gibi düşmanlarını ateşle yok eden savaşçı bir figür olarak ünlenmemiştir ve İsis kadar geniş bir kültürel şöhrete ulaşmamıştır buna rağmen Mısırlıların en büyük korkularından biriyle, yani ölümden sonra bedenin, kimliğin ve ruhsal varoluşun başına ne geleceği sorusuyla doğrudan bağlantılıdır. Binlerce yıl önce Nil kıyılarında yaşayan insanlar mezarlarını hazırlarken ölümün ardındaki dünyanın karanlık ve tehlikeli olduğuna inanıyor, fakat aynı zamanda doğru ritüeller ve tanrıların korumasıyla bu sınırın aşılabileceğini düşünüyorlardı işte Nephthys, tam bu düşüncenin sessiz fakat güçlü yüzlerinden biri olarak ölünün yanında duruyor, yasın içinde korumayı karanlığın içinde devam eden varoluş umudunu temsil ediyordu. Bu nedenle Nephthys’in hikayesini yalnızca Seth’in eşi veya İsis’in kız kardeşi diyerek geçmek, Antik Mısır’ın ölüm anlayışındaki önemli bir parçayı gözden kaçırmak anlamına gelir çünkü onun asıl gücü tahtta oturmasında ya da büyük savaşlara hükmetmesinde değil, insanın artık kendisini koruyamayacağı son sınırda ortaya çıkan ilahi koruyucu kimliğinde saklıydı. Ve belki de Nephthys’i bugün hala bu kadar büyüleyici yapan şey budur. Antik Mısır’ın en parlak tanrılarından biri olmamasına rağmen, ışığın bittiği yerde görev alan tanrıçalardan biriydi. Nephthys, ölümün tanrıçası olmaktan çok, ölüm geldiğinde seni yalnız bırakmayan tanrıçaydı.
