Merlin’in Britanya için gördüğü gelecek başlangıçta bir zafer hikayesi değildir. Tam tersine her şey bir kayıpla başlar. Kızıl Ejderha geri çekilir Beyaz Ejderha güçlenir, Britonların toprakları daralır ve bir zamanlar kendilerine ait olduğunu düşündükleri ülkenin büyük bölümü başka güçlerin hakimiyetine girer. Kaleler el değiştirir, krallar yenilir, halklar geri çekilir ve Britanya’nın eski düzeni parçalanır. Fakat Merlin’e atfedilen kehanetlerin en dikkat çekici düşüncelerinden biri tam bu karanlığın içerisinde ortaya çıkar. Kızıl Ejderha sonsuza kadar yenilmiş değildir. Bir gün yeniden yükselecektir. Geoffrey of Monmouth’un 12. yüzyılda kaleme aldığı Historia Regum Britanniae içerisinde aktardığı Merlin kehanetlerinde Kızıl ve Beyaz Ejderha arasındaki mücadele yalnızca iki yaratığın savaşı değildir. Merlin, Kızıl Ejderha’yı Britonlarla, Beyaz Ejderha’yı ise Saksonlarla ilişkilendirir. Beyaz Ejderha’nın üstünlüğü Britonların yaşayacağı kayıpları ve Sakson gücünün yayılışını temsil ederken, kehanet burada sona ermez. Britonların kaderinin yeniden değişeceğine, kaybettikleri gücün bir biçimde geri döneceğine ilişkin umut metnin en güçlü damarlarından biri haline gelir.
Bu düşünce Orta Çağ Britanya’sında sıradan bir siyasi beklentiden çok daha büyük bir anlam taşıyordu. Çünkü Britonların kaybettiği şey yalnızca toprak değildi. Bir dünya kayboluyordu. Roma yönetiminin Britanya’dan çekilmesinin ardından adadaki siyasi yapı parçalanmış Angluslar Saksonlar ve Jütler olarak tanımlanan Germen topluluklarının yerleşimleri giderek genişlemişti. Briton topluluklarının önemli bölümü batıya ve kuzeye doğru çekilirken Galler, Cornwall ve çevresindeki bölgeler Briton kültürünün güçlü biçimde yaşamaya devam ettiği alanlar haline geldi. Bir zamanlar Britanya’nın büyük bölümünde bulunan Briton siyasi dünyası giderek daralmıştı. Fakat halkın hafızası kaybolmadı. Diller yaşadı.Hikayeler yaşadı. Eski kahramanların isimleri yaşadı. Ve belki de hepsinden önemlisi, bir gün kaybedilen dünyanın yeniden kurulabileceğine dair düşünce yaşamaya devam etti. İşte Merlin kehanetleri bu hafızanın içerisine son derece güçlü bir fikir yerleştirdi. Dönüş. Yenilmiş olan geri dönebilir. Kaybedilmiş olan yeniden kazanılabilir. Kızıl Ejderha tekrar ayağa kalkabilir. Bu düşünce daha sonra Arthur efsanesinin en güçlü unsurlarından biriyle birleşecektir. Kral Arthur’un dönüşü.
Arthur geleneği yüzyıllar içerisinde büyüdükçe Arthur sıradan biçimde ölen bir kral olmaktan çıktı. Son savaşından sonra Avalon’a götürüldüğü ve bir gün Britanya’nın ona yeniden ihtiyaç duyduğu zamanda geri dönebileceği düşüncesi gelişti. Bu fikir Britonların umudu olarak anılabilecek çok daha geniş bir geleneğin parçasına dönüştü. Arthur ölmüş olmayabilirdi. Bekliyordu. Britanya yeniden tehlikeye girdiğinde dönecekti. Ve kaybedilmiş düzeni yeniden kuracaktı. Bu yüzden Merlin’in Britonların yeniden yükselişine ilişkin kehanetleriyle Arthur’un dönüş efsanesi zaman içerisinde birbirine son derece uygun iki anlatıya dönüştü. Birinde Kızıl Ejderha yeniden yükseliyordu. Diğerinde kayıp kral geri dönüyordu. İki hikayenin merkezinde de aynı umut vardı. Britonların hikayesi henüz bitmemişti Fakat Geoffrey’nin kehanetleri bu dönüşü basit bir zafer olarak anlatmaz. Öncesinde uzun bir karanlık dönem vardır. Yabancı güçler ülkeye hakim olur. Britonların şehirleri ve toprakları kaybedilir. Eski siyasi merkezler ortadan kalkar. Halk geri çekilir. Ve kehanet sanki Britonların tamamen yok olmak üzere olduğu bir noktaya kadar ilerler. Tam o anda tarih yeniden dönmeye başlar.
Merlin’in sembolik dünyasında hiçbir güç sonsuza kadar hüküm süremez. Beyaz Ejderha ne kadar güçlü olursa olsun onun hakimiyetinin de bir sonu olacaktır. Bu düşünce Merlin kehanetlerinin tamamında gördüğümüz büyük döngünün bir parçasıdır. Bir hükümdar yükselir. Başka bir hükümdarı yener. Kendisini yenilmez sanır. Sonra başka bir güç ortaya çıkar. Onu devirir. Ve aynı döngü yeniden başlar. Britonların yeniden yükselişi bu döngünün en büyük dönüşlerinden biridir. Çünkü burada yalnızca bir kral değişmemektedir. Bir halkın kaderi değişmektedir. Fakat Britonların yeniden yükselişi ifadesini modern anlamda İngiltere’nin veya Birleşik Krallık’ın sonraki yüzyıllardaki yükselişiyle karıştırmamak gerekir Merlin kehanetlerindeki Britonlar, modern British kimliğiyle birebir aynı kavram değildir. Orta Çağ anlatısında söz konusu olan, adanın daha eski Brittonik halkları ve onların siyasi mirasıdır. Bu ayrım önemlidir. Çünkü daha sonraki İngiltere tarihi büyük ölçüde Anglo Sakson, İskandinav Norman ve Brittonik unsurların yüzyıllar boyunca birbirine karışmasıyla şekillenmiştir.
Merlin’in Kızıl Ejderhası ise çok daha eski bir kimliğin sembolüdür. Bu sembolün izleri bugün bile tamamen kaybolmuş değildir. Galler’in ulusal sembollerinden biri hala Kızıl Ejderha’dır. Bu durum tek başına Merlin’in kehanetinin gerçekleştiği anlamına gelmez. Kızıl ejderha sembolünün Britanya ve özellikle Galler geleneğinde uzun ve karmaşık bir tarihi vardır. Fakat sembolün yüzyıllar boyunca yaşamaya devam etmesi, Merlin anlatısının kültürel gücünü göstermesi açısından son derece dikkat çekicidir. Bir zamanlar yeraltındaki gölün altında savaşan Kızıl Ejderha… Yüzyıllar sonra hala bir halkın bayrağında yaşamaktadır. Belki de Britonların yeniden yükselişi fikrinin en etkileyici tarafı tam olarak budur. Çünkü bir halkın yükselişi her zaman ordularla gerçekleşmez. Bazen bir dilin hayatta kalması yükseliştir. Bazen bir hikayenin unutulmaması. Bazen yüzlerce yıl önce yaşamış kahramanların isimlerinin hala anlatılması. Bazen de yenildiği düşünülen bir kültürün sembolünün bin yıl sonra bile dalgalanması.
Briton krallıklarının büyük bölümü zaman içerisinde ortadan kalktı. Siyasi sınırlar değişti. Hanedanlar kayboldu. Savaşların çoğu yalnızca tarih kitaplarında kaldı. Fakat Merlin ve Arthur unutulmadı. Kızıl Ejderha unutulmadı. Avalon unutulmadı. Britonların geri döneceği düşüncesi de tamamen kaybolmadı. Ve tam burada tarih ile efsane birbirine karışır. Merlin gerçekten Britonların gelecekte yeniden yükseleceğini mi görmüştü?. Yoksa Geoffrey of Monmouth, geçmişte yenilmiş bir halkın hafızasına gelecekte yeniden kazanılabilecek bir zafer mi yerleştirmişti? Bu soruya kesin cevap vermek mümkün değildir. Çünkü elimizdeki Merlin kehanetlerinin yazılı biçimi 12. yüzyıldan gelir. Geoffrey, anlattığı olayların önemli bir bölümünün çoktan gerçekleştiği bir dünyada yaşıyordu. Bu nedenle kehanetlerde geçmişte yaşanmış olayların geleceğin diliyle yeniden anlatılması önemli bir edebî yöntemdir. Fakat Geoffrey’nin yaptığı şey yalnızca geçmişi anlatmak değildir. O, geçmişin üzerine bir gelecek inşa eder. Ve bu gelecekte Britonların yenilgisi nihai değildir. Bu düşünce siyasi açıdan son derece güçlüydü. Çünkü yenilmiş bir halka şunu söylüyordu. Topraklarını kaybetmiş olabilirsin Krallarını kaybetmiş olabilirsin. Kalelerini kaybetmiş olabilirsin. Ama hikayeni kaybetmediğin sürece tamamen yenilmiş değilsin. Belki de Arthur’un geri dönüş efsanesinin bu kadar uzun yaşamasının nedeni budur.
Arthur’un geri dönmesi için gerçekten Avalon’dan çıkması gerekmez. Bir halk onun hikayesini anlatmaya devam ettiği sürece Arthur zaten geri dönmektedir. Her yeni kuşak onu yeniden keşfeder. Her yeni kitap onu yeniden doğurur. Her yeni anlatı Merlin’in kehanetini tekrar hatırlatır. Ve Kızıl Ejderha yeniden yükselir. Bu yüzden Britonların Yeniden Yükselişi Kehaneti’ni yalnızca gelecekte gerçekleşecek büyük bir askeri zafer olarak okumak eksik kalır. Belki de kehanetin daha derin anlamı hafızadır. Çünkü imparatorluklar yıkılabilir Kaleler çöker. Tahtlar parçalanır. Sınırlar silinir. Fakat bir halkın hikayesi yaşamaya devam ederse geçmiş tamamen ölmez. Merlin’in dünyasında Britonların en büyük silahı belki de kılıç değildir. Hatırlanmaktır. Ve kehanetin başlangıcında yeraltına itilmiş, yenilmiş ve geri çekilmiş görünen Kızıl Ejderha’nın hikayesi burada bambaşka bir anlam kazanır. Beyaz Ejderha savaşı kazanmış olabilir. Briton krallıkları kaybolmuş olabilir. Yüzyıllar geçmiş olabilir. Ama Kızıl Ejderha hala oradadır. Hala anlatılır. Hala hatırlanır. Ve yüzyıllar önce Merlin’e atfedilen kehanetin bıraktığı düşünce hala yaşamaktadır. Kızıl Ejderha yenilebilir… fakat yok edilemez.
