İnsanlar hayatları boyunca sayısız bilgi öğrenirler. Tarihi olayları ezberler, meslek sahibi olur, yabancı diller öğrenir ve dünyanın işleyişini anlamaya çalışırlar. Fakat tüm bu bilgi birikimine rağmen çoğu insanın en az tanıdığı kişi yine kendisidir. Çünkü insan başkalarını gözlemleyebilir, ancak kendisine baktığında duygularının, alışkanlıklarının ve önyargılarının içinden bakmak zorundadır.
Kendimizi tanıdığımızı düşünmemizin önemli nedenlerinden biri, her gün aynı kişi olarak uyanıyor olmamızdır. Oysa alıştığımız şeyleri tanıdığımızı zannetme eğilimimiz vardır. Her gün aynı yüzü aynada görmek, aynı düşüncelerle yaşamak ya da aynı davranışları tekrarlamak kendimizi gerçekten bildiğimiz anlamına gelmez. Çoğu zaman yalnızca alışkanlıklarımızı tanıyor oluruz.
İnsanın kendisini tanımasını zorlaştıran bir başka unsur da toplumun beklentileridir. Daha çocukluk yıllarından itibaren nasıl davranmamız gerektiği, neyi sevmemiz gerektiği ve hangi hedeflere yönelmemiz gerektiği bize öğretilir. Zamanla bu sesler o kadar içselleşir ki kendi isteklerimizle başkalarının beklentilerini birbirinden ayırmak zorlaşır. İnsan bazen hayatı boyunca kendisine ait olmayan bir hikâyeyi yaşamaya devam edebilir.
Bu nedenle birçok kişi hayatının belirli dönemlerinde bir boşluk hissi yaşar. Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünse bile içeride açıklanması zor bir eksiklik vardır. Bunun nedeni çoğu zaman başarısızlık değil, kişinin kendi özünden uzaklaşmış olmasıdır. Çünkü insan sahip olduğu şeylerden çok, kendisiyle kurduğu ilişki kadar huzurludur.
Kendini tanımak için cesaret gerekir. İnsan sadece güçlü yönleriyle değil, korkularıyla, hatalarıyla ve kaçmaya çalıştığı yönleriyle de yüzleşmek zorundadır. Bu süreç bazen rahatsız edici olabilir. Ancak gerçek farkındalık da tam olarak burada başlar. İnsan kusurlarını gördüğünde küçülmez; aksine daha gerçek bir benlik inşa etmeye başlar.
Belki de kendini tanımak bir hedef değil, ömür boyu süren bir yolculuktur. Çünkü insan değiştikçe düşünceleri, ihtiyaçları ve hayata bakışı da değişir. Bu yüzden önemli olan kendimiz hakkında kesin cevaplar bulmak değil, doğru soruları sormaya devam etmektir. Çünkü bazen insanın kendisine sorduğu tek bir soru, yıllardır aradığı cevaptan daha değerlidir.
