Kedilerin yüksekten düştüklerinde çoğu zaman dört ayakları üzerine inmeyi başarmaları, bilim insanları tarafından düşme refleksi veya doğrultma refleksi (righting reflex) olarak adlandırılan özel bir biyomekanik yetenekle açıklanmaktadır. Bu refleks, kedilerin vücutlarını havada döndürerek başlarını ve ayaklarını yere doğru çevirmelerine olanak tanır.
Bu mekanizmanın temelinde, kedilerin iç kulağında bulunan ve dengeyi sağlayan vestibüler sistem yer alır. Kedi düşmeye başladığı anda, iç kulaktaki denge organları vücudun konumunu algılar ve beyne çok hızlı sinyaller gönderir. Beyin ise saniyenin çok küçük bir bölümünde kaslara komut vererek önce başın, ardından omurganın ve arka kısmın dönmesini sağlar. Esnek omurgaları ve köprücük kemiklerinin insanlardaki kadar sabit olmaması, kedilerin havada vücutlarını olağanüstü bir şekilde bükebilmelerine yardımcı olur. İlginç olan nokta, kedilerin bu dönüşü gerçekleştirmek için dışarıdan bir itme kuvvetine ihtiyaç duymamasıdır. Fizik kurallarına uygun şekilde, vücutlarının ön ve arka bölümlerini farklı hızlarda döndürerek açısal momentumlarını yeniden dağıtır ve havada yön değiştirebilirler.
Bu yetenek yalnızca yetişkin kedilere özgü değildir. Yavru kedilerde düşme refleksi doğuştan tam olarak gelişmiş olmasa da sonradan bu refleks gelişmektedir. Araştırmalar, yavru kedilerin yaklaşık 3-4 haftalıkken bu refleksi göstermeye başladığını, 6-7 haftalık olduklarında ise çoğu zaman başarılı bir şekilde dört ayak üzerine dönebildiklerini göstermektedir. Ancak refleks gelişmiş olsa bile, çok küçük yavruların kas ve koordinasyon sistemleri henüz tam olgunlaşmadığı için yüksekten düşmeler ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Bununla birlikte, kedilerin her zaman zarar görmeden dört ayakları üzerine indiği düşüncesi doğru değildir. Düşüş yüksekliği, zeminin yapısı, kedinin yaşı ve sağlık durumu gibi birçok faktör sonucu etkileyebilir. Çok kısa mesafelerde kedilerin vücutlarını çevirmek için yeterli zamanı olmayabilir, aşırı yüksek düşüşlerde ise ciddi kırıklar ve iç organ yaralanmaları meydana gelebilir. Yine de kedilerin bu olağanüstü denge ve yön bulma sistemi, memeliler arasında en dikkat çekici biyomekanik adaptasyonlardan biri olarak kabul edilmektedir ve milyonlarca yıllık evrimsel süreçte gelişen etkileyici bir hayatta kalma mekanizmasıdır.
