Uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin yargılamalarda, sanığın üzerinde veya bulunduğu yerde uyuşturucu madde ele geçirilmesi tek ispat yöntemi değildir. Kan ve idrar gibi biyolojik örneklerden elde edilen analiz sonuçları da suçun sübutunun değerlendirilmesinde önem taşır. Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27 Mayıs 2019 tarihli, 2017/2077 Esas ve 2019/3337 Karar sayılı ilamı, yerde bulunan uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğu kanıtlanamamasına rağmen kan tahlilinde THC tespit edilmesinin hukuki sonucunu ele almaktadır.
Karara konu olayda kolluk görevlileri tarafından gerçekleştirilen kontrol sırasında yerde uyuşturucu madde bulundu. Ancak ele geçirilen maddenin sanığa ait olduğu kesin biçimde belirlenemedi. Bununla birlikte sanıktan alınan kan örneğinin analizinde THC maddesine rastlandı. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dava açıldı. İlk derece mahkemesi, yerde bulunan uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle beraat kararı verdi.
Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme, bulundurma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma fiillerini düzenlemektedir. Bu fiillerin her biri bakımından maddi olayın kanuni unsurlara uygun biçimde ispatlanması gerekir. Dolayısıyla uyuşturucu maddenin sanığın üzerinde ele geçirilmemesi, kişinin uyuşturucu madde kullandığına ilişkin diğer delillerin değerlendirilmesine engel değildir. Bununla birlikte biyolojik analiz sonuçlarının hangi fiili kanıtladığı ve olayla bağlantısı ayrıca incelenmelidir.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, sanığın üzerinde veya yakınında bulunan uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunun kanıtlanamaması ile kanında THC tespit edilmesini birbirinden ayrı değerlendirdi. Daire, yerde ele geçirilen maddenin sanığa ait olduğunun sabit olmadığını kabul etti. Ancak olay tarihinde yapılan kan tahlilinde THC pozitif bulunmasını uyuşturucu madde kullanma fiili bakımından belirleyici gördü.
Yargıtay, kan tahlilindeki THC bulgusuna rağmen beraat kararı verilmesini hukuka aykırı buldu. Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarını yerinde görerek ilk derece mahkemesinin beraat hükmünü oy birliğiyle bozdu. Böylece uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunun kanıtlanamaması, somut olayda uyuşturucu kullanma suçuna ilişkin değerlendirmeyi ortadan kaldırmadı. Karar, ele geçirilen maddenin aidiyeti ile biyolojik analiz sonucunun ispat ettiği fiilin birbirinden ayrılması gerektiğini ortaya koydu.
Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2019/3337 Karar sayılı ilamı, uyuşturucu madde kullanma suçunda biyolojik delillerin önemini göstermektedir. Ancak karar, herhangi bir THC pozitifliği sonucunun her koşulda otomatik olarak mahkumiyet doğuracağı şeklinde yorumlanmamalıdır. Numunenin alınma ve analiz koşulları, sonucun güvenilirliği, olayın tarihi ve dosyadaki diğer deliller somut yargılamada değerlendirilmelidir. Yargıtay'ın bu dosyada verdiği karar, beraat hükmünün bozulmasıdır. Bozma kararının kendisi doğrudan kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde değildir.
