Kalender meşrep, hayata karşı ölçülü ama umursamaz görünen, dünya nimetlerine aşırı bağlanmayan, makam, para ve gösteriş gibi şeyleri merkeze koymayan, iç özgürlüğünü dış kurallardan üstün tutan bir insan tavrını anlatır ve bu ifade kökenini Orta Asya tasavvuf geleneğinde yer alan Kalenderi dervişlerinden alır ancak zamanla yalnızca dini ya da mistik bir kimliği değil, hayatın yükünü hafifletmeyi bilen bir karakter biçimini tanımlar hale gelmiştir.

Kalender meşrep kişi genellikle sakin, hoşgörülü ve kendisiyle barışık görünür, başına gelenleri kadercilikle değil farkındalıkla karşılar, insanları yargılamak yerine anlamayı seçer ve çoğu zaman olduğu gibi olma halini bir erdem olarak yaşar. Bu nedenle dışarıdan bakıldığında vurdumduymaz sanılabilse de aslında bu tavır, dünyanın geçiciliğinin bilincinde olan derin bir iç disiplinin sonucudur.

Günlük dilde kalender meşrep denildiğinde, hayatı fazla ciddiye almayan ama sorumsuz da olmayan, kırıcı olmayan bir mizahı olan, sertlikten çok yumuşaklığı tercih eden ve yaşadığı anla barışık bir insan tipi anlaşılır. Kısacası kalender meşreplik, kaçış değil bilgelikle sadeleşmiş bir duruşu ifade eder ve modern hayatın hızına karşı sessiz bir denge arayışını simgeler.