Kadın iç giyiminde moda, son yıllarda sadece estetik bir mesele olmaktan çıkıp bedenle kurulan ilişkiyi, konfor algısını ve hatta ruh halini yansıtan çok katmanlı bir anlatıya dönüşmüş durumda; artık güzel görünmek kadar kendini iyi hissetmek de merkeze yerleşiyor ve bu değişim tasarımların diline doğrudan yansıyor.
Öncelikle minimalizm güçlü biçimde öne çıkıyor; düz kesimler, yumuşak hatlar, balensiz sütyenler, braletler ve dikişi neredeyse hissedilmeyen külotlar, iç giyimi görünmeyen ama gün boyu hissedilen bir konfor alanına çeviriyor, renk paletinde ise bej, taş, sütlü kahve, ekru ve soluk pastel tonlar sakin ama özgüvenli bir duruş yaratıyor.
Bununla birlikte dantel tamamen kaybolmuş değil, sadece rol değiştiriyor; artık abartılı ve sert bir çekicilik yerine, ince işçilikli, transparan ama hafif dokularla daha sofistike, daha zarif ve kendin için giyilen bir estetik sunuyor, özellikle yüksek bel külotlar ve yumuşak braletlerle birleştiğinde hem nostaljik hem modern bir etki yaratıyor.
Bir diğer güçlü akım athleisure etkisi, yani evde, sokakta ya da ofiste giyilen kıyafetlerle uyumlu iç giyim; crop braletler, toparlayıcı ama sıkmayan atlet-sütyen hibritleri ve elastik bantlı takımlar, iç giyimi gizlenen bir parça olmaktan çıkarıp kombinlerin doğal bir parçası haline getiriyor.
Aynı zamanda beden çeşitliliği ve kapsayıcılık modanın önemli bir omurgası haline gelmiş durumda, farklı vücut tiplerine uygun kalıplar, geniş beden aralıkları, toparlayan ama bastırmayan formlar, ideal beden fikrinden çok gerçek beden algısını güçlendiriyor ve bu da iç giyimi psikolojik olarak daha özgürleştirici bir noktaya taşıyor.
Son olarak sürdürülebilirlik sessiz ama kalıcı bir trend olarak öne çıkıyor; pamuk, bambu ve geri dönüştürülmüş kumaşlar, hem cilde dost hem çevreye duyarlı bir yaklaşım sunarken, iç giyimin artık hızlı tüketilen bir moda nesnesi değil, uzun süreli bir kişisel alan yatırımı olarak görülmesini sağlıyor.
Özetle bugün kadın iç giyiminde moda, başkaları için değil kişinin kendisi için kurduğu, konfor, estetik ve farkındalığın aynı çizgide buluştuğu, sessiz ama güçlü bir ifade biçimine dönüşmüş durumdadır.
