İş sözleşmeleri bazen birden fazla sayfadan oluşur ve çalışma koşullarına ilişkin önemli hükümler bu sayfalara dağıtılır. Ücret, fazla mesai, görev tanımı ve diğer yükümlülükler sözleşmenin farklı bölümlerinde düzenlenebilir. Ancak çalışan tarafından imzalanmamış bir sayfadaki hükmün hukuken bağlayıcı olup olmadığı, uyuşmazlık konusu haline gelebilir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 15 Şubat 2016 tarihli, 2015/6404 Esas ve 2016/3813 Karar sayılı ilamında, bir banka çalışanının fazla mesai alacağı değerlendirilmiştir. İşveren, iş sözleşmesinde fazla mesai ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğunu savunmuştur. Ancak bu düzenlemenin yer aldığı sayfada çalışanın imzası bulunmamaktadır.
Yargıtay, somut olayda imzasız sayfadaki fazla mesai hükmünün işçiyi bağlamayacağını kabul etmiştir. Bu nedenle mahkemenin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu varsayımıyla alacak talebini reddetmesini hukuka uygun bulmamış ve kararı bozmuştur.
Bu karar, iş sözleşmesinin hangi hükümlerinin gerçekten taraflarca kabul edildiğinin belirlenmesinin önemini göstermektedir. Ancak her imzasız sayfanın bütün koşullarda geçersiz olduğu sonucuna varılmamalıdır. Belgenin bütünlüğü, tarafların kabulü, diğer yazılı deliller ve sözleşmenin düzenlenme biçimi uyuşmazlığa göre önem taşıyabilir.
İşverenlerin çok sayfalı sözleşmelerde önemli koşulları açıkça göstermesi ve çalışanın bunları kabul ettiğinin ispatlanabileceği bir düzenleme oluşturması gerekir. Çalışanların da sözleşmeyi imzalamadan önce bütün sayfaları incelemesi, boş veya sonradan değiştirilebilecek alanlara dikkat etmesi önemlidir.
Sonuç olarak iş sözleşmelerinde yalnızca metnin hazırlanmış olması yeterli değildir. Çalışana yükümlülük getiren bir hükmün gerçekten kabul edilip edilmediği, o hükmün uygulanabilirliği bakımından belirleyici olabilir.
#İşSözleşmesi #İşHukuku #FazlaMesai #Yargıtay #ÇalışanHakları #Ekubo
