Sandaletin ortaya çıkışını tek bir kişiye veya uygarlığa bağlamak mümkün değil. Temel fikir son derece basitti. İnsan ayağını sıcak kumdan, keskin taşlardan ve sert zeminden korumak için ayağın altına bir taban yerleştirdi ve onu kayışlarla ayağına bağladı. Ancak arkeolojik bulgular bu basit çözümün binlerce yıl öncesine uzandığını gösteriyor. ABD'nin Oregon eyaletindeki Fort Rock Mağarası'nda bulunan, adaçayı kabuğu liflerinden örülmüş sandaletlerin yaklaşık 9.000-10.000 yıllık olduğu belirlenmiştir. Bu örnekler, insanların tarım toplumlarının gelişmesinden bile çok önce ayaklarını korumak için oldukça gelişmiş yöntemler kullandığını gösterir.
Sandalet daha sonra eski uygarlıklarda yalnızca korunma aracı olmaktan çıktı. Antik Mısır'da papirüs, palmiye yaprakları ve deri gibi malzemeler kullanılarak sandaletler üretildi. Sandaletler günlük hayatın yanı sıra toplumsal statünün de göstergelerinden biri haline gelebildi; Tutankhamun'un mezarında çok sayıda ve özenle hazırlanmış sandalet bulunması bunun en dikkat çekici örneklerindendir. Bazı sandalet tabanlarında Mısır'ın düşmanlarını temsil eden figürlerin bulunması, hükümdarın yürürken sembolik olarak düşmanlarının üzerine basması düşüncesiyle ilişkilendirilmiştir. Böylece insan ayağını korumak için ortaya çıkan basit bir eşya, güç ve statü anlatısının da parçası olmuştur.
Antik Yunan ve Roma dünyasında sandaletlerin farklı biçimleri gelişti. Özellikle Roma döneminde deri tabanlar, kayış sistemleri ve farklı kullanım amaçlarına göre tasarlanmış ayakkabılar yaygınlaştı. Askerlerin kullandığı caligae gibi açık deri ayakkabılar uzun yürüyüşler ve askeri yaşamla özdeşleşirken toplumun farklı kesimleri de çeşitli ayakkabı ve sandalet türleri kullanıyordu. Bununla birlikte filmlerde gördüğümüz herkesin aynı tip bağcıklı Roma sandaleti giydiği görüntüsü tarihsel gerçekliği fazlasıyla basitleştirir; antik dünyada ayakkabı çeşitliliği oldukça fazlaydı.
Sandaletin binlerce yıl boyunca varlığını korumasının nedeni belki de tasarımının olağanüstü basitliğidir. Bir taban ve ayağı tutacak birkaç bağlantı, farklı coğrafyalarda deri, bitki lifi, ahşap ve başka yerel malzemelerle yeniden üretilebildi. Sıcak iklimlerde ayağın hava almasını sağlaması da onu kapalı ayakkabılara karşı kullanışlı bir seçenek haline getirdi. Zaman içerisinde ihtiyaç, toplumsal statü, moda ve yerel kültürler sandaletin biçimini sürekli değiştirdi.
Bugün plajda veya yazlık sokaklarda gördüğümüz sandalet bu nedenle yalnızca modern bir moda ürünü değildir. Binlerce yıl önce bitki liflerini örerek ayağının altına bağlayan bir insanla günümüzde sandalet giyen biri arasında şaşırtıcı bir tasarım devamlılığı vardır. Malzemeler değişti, üretim teknolojileri gelişti ve sandalet bir moda nesnesine dönüştü; fakat temel fikir neredeyse aynı kaldı. Sandaletin hikayesi, bazen insanlığın en uzun ömürlü icatlarının en karmaşık olanlar değil, en basit ihtiyaca en doğru cevabı verenler olduğunu gösteriyor.
