Bazen bir ilişkide asıl sarsıcı olan yalnızca aldatılmak değildir. Asıl sarsıcı olan, karşınızdaki insanın başka biriyle bir şeyler yaşadıktan sonra eve dönüp sizinle yemek yemesi, günlük hayatına devam etmesi, gelecek planları yapması ve sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi davranabilmesidir. Siz bir şeylerin değiştiğini hissedersiniz. Sorarsınız. Hayatında başka biri mi var. Cevap son derece sakin gelebilir Saçmalama. Bir mesaj görürsünüz Arkadaşım. Bir tutarsızlık yakalarsınız. Yanlış anlamışsın. Daha fazlasını sorduğunuzda ise mesele bazen aldatma ihtimalinden çıkar ve sizin neden bu kadar şüpheci olduğunuza dönüşür. Infidelity denial, en basit anlamıyla kişinin gerçekleşmiş bir sadakatsizliği inkar etmesi veya onun gerçek niteliğini kabul etmemesidir. Ancak bu inkar her zaman yalnızca. Ben seni aldatmadım cümlesinden ibaret değildir.

Bazen gerçeğin tanımı değiştirilir. Sadece mesajlaştık. Aramızda duygusal bir şey yoktu. Bir kere görüştük, bunun adı aldatmak değil Zaten ilişkimiz o dönem iyi değildi. Böylece tartışma yavaş yavaş Ne oldu sorusundan uzaklaşıp Buna gerçekten aldatma denir mi tartışmasına dönüşebilir. Daha karmaşık olan ise kişinin iki ayrı gerçekliği aynı anda sürdürebilmesidir. Bir tarafta gizli mesajlar buluşmalar veya başka biriyle yaşanan yakınlık vardır diğer tarafta evde devam eden rutin, sevgi sözcükleri, ortak planlar ve hiçbir şey değişmemiş görüntüsü… Bu nedenle aldatılan kişi bazen yalnızca ihaneti değil, geçmişte yaşadığı anların hangisinin gerçek olduğunu da sorgulamaya başlayabilir.

Bana seni seviyorum dediği gün onunla da konuşuyor muydu. Birlikte tatildeyken hayatında başka biri var mıydı. Ben hiçbir şey bilmiyorken o her şeyi biliyor muydu. İşte ihanetin ağır taraflarından biri burada ortaya çıkar. İnsan yalnızca bugünden değil geçmişinden de şüphe etmeye başlayabilir. Fakat önemli bir ayrım var. Şüphe duymak, tek başına aldatmanın gerçekleştiğinin kanıtı değildir ve her savunma ya da anlaşmazlık manipülasyon anlamına gelmez. Burada sözünü ettiğimiz durum, gerçekten yaşanmış bir sadakatsizliğin inkar edilmesi veya sürekli küçültülmesidir. Bazı durumlarda inkar, başka davranışlarla da birleşebilir. Gerçeğin yalnızca ortaya çıkan kısmını kabul etmek, ayrıntıları küçültmek, sorumluluğu partnere yüklemek veya karşı tarafın kendi algısından şüphe etmesine yol açmak gibi.

Ve belki de en çarpıcı nokta şudur. Bir insan hiçbir şey olmamış gibi davranınca, hiçbir şey olmamış olmaz. Sessizlik gerçeği silmez Normal davranmak geçmişi değiştirmez. Ve bir ilişkinin devam ediyor görünmesi, yaşanan şeyin gerçekten çözüldüğü anlamına gelmez. Çünkü bazı ihanetlerin ardından en büyük soru Beni aldattı mı değildir. Gerçek ortaya çıktığında çok daha ağır bir soru gelir Bütün bunları yaşarken gözlerimin içine bakıp nasıl hiçbir şey olmamış gibi davranabildi?