Macar doktor Ignaz Semmelweis, 19. yüzyılda henüz mikropların hastalıklardaki rolü tam olarak anlaşılmamışken basit bir uygulamanın binlerce insanın hayatını kurtarabileceğini fark etti. 1840’larda Viyana Genel Hastanesi’nin doğum kliniğinde çalışan Semmelweis, doktorların görev yaptığı bölümde doğum sonrası gelişen ve “lohusa humması” olarak bilinen ölümcül enfeksiyonların, ebelerin çalıştığı bölüme göre çok daha sık görüldüğünü fark etti. Doktorların ve öğrencilerin otopsilerden çıktıktan sonra ellerini yeterince temizlemeden doğum yapan kadınları muayene etmelerinden şüphelendi. Bunun üzerine 1847’de ellerin klorlu kireç çözeltisiyle temizlenmesini zorunlu hâle getirdi ve doğum kliniğindeki anne ölümlerinin dramatik biçimde düştüğünü gözlemledi.

Ancak Semmelweis’in bulguları bugün son derece mantıklı görünse de yaşadığı dönemde tıp dünyası tarafından kolayca kabul edilmedi. Mikroorganizmaların hastalık oluşturduğunu açıklayan mikrop teorisi henüz yerleşmemişti ve bazı doktorlar, kendi ellerinin hastalara ölümcül maddeler taşıyabileceği düşüncesine karşı çıktı. Semmelweis görüşlerini kabul ettirmek için mücadele etti ancak yaşamı boyunca hak ettiği bilimsel itibarı tam anlamıyla göremedi ve 1865 yılında 47 yaşında hayatını kaybetti. Louis Pasteur ve Joseph Lister gibi isimlerin çalışmalarıyla mikropların ve antisepsinin önemi daha açık biçimde anlaşılınca Semmelweis’in gözlemlerinin değeri de ortaya çıktı. Bugün “annelerin kurtarıcısı” olarak anılan Semmelweis’in hikâyesi, tıp tarihinin en çarpıcı ironilerinden biridir: İnsanlara yalnızca ellerini temizlemelerini söylemişti, fakat bu basit önerinin ne kadar önemli olduğunun anlaşılması yıllar sürdü.