Bazı insanlar vardır karşılarındaki kişinin söylediklerinden çok söylemediklerine, yüzündeki gülümsemeden çok gözlerindeki ifadeye, verdiği sözlerden çok davranışlarının ardındaki küçük ayrıntılara dikkat ederler. Bir insanın ses tonundaki belli belirsiz değişimi, davranışlarındaki tutarsızlığı veya bir ilişkinin eskisi gibi olmadığını çoğu zaman başkalarından önce fark edebilirler. Ancak bu yüksek farkındalık, her zaman hayatlarını kolaylaştırmaz aksine bazen insanlara güvenmelerini zorlaştıran, ilişkilerinde sürekli düşünmelerine neden olan ve onları kendi iç dünyalarında yoran bir özelliğe dönüşebilir. Peki, hisleri güçlü insanların güvenmekte zorlanmasının nedeni gerçekten kuvvetli sezgileri midir yoksa geçmişte yaşadıkları deneyimlerin zihinlerinde bıraktığı görünmez izler mi. Psikolojiye göre insan beyni, yalnızca bilinçli olarak fark ettiğimiz bilgileri değil, çevremizdeki sayısız küçük işareti de değerlendirir. Bir kişinin konuşurken duraksaması, daha önce söyledikleriyle çelişmesi, alışılmış davranışlarından uzaklaşması veya duygularını gizlemeye çalışması, özellikle sosyal ayrıntılara duyarlı kişiler tarafından daha kolay fark edilebilir. Bu nedenle bazı insanlar, ortada açıkça ifade edilmiş bir sorun bulunmasa bile bir şeylerin değiştiğini hissedebilir ancak bu hislerin her zaman doğru olduğu veya başkalarının gerçek niyetlerini kesin biçimde ortaya koyduğu söylenemez. Hisleri güçlü olarak tanımlanan insanların bir bölümü, aynı zamanda yüksek empatiye ve duygusal hassasiyete sahiptir. Karşılarındaki kişinin mutsuzluğunu, huzursuzluğunu veya öfkesini kendi içlerinde yoğun biçimde yaşayabilir, başkalarının önemsemediği bir söz üzerinde uzun süre düşünebilir ve ilişkilerindeki küçük değişikliklere büyük anlamlar yükleyebilirler. Bu durum, insanları daha iyi anlamalarına yardımcı olabildiği gibi, sürekli çevrelerini değerlendirme ihtiyacı nedeniyle zihinsel bir yorgunluk da yaratabilir.
Güvenmekte zorlanmalarının önemli nedenlerinden biri de geçmişte yaşadıkları hayal kırıklıkları olabilir. Daha önce aldatılmış, kandırılmış, verdiği değerin karşılığını görememiş veya güvendiği bir insan tarafından incitilmiş kişiler, benzer durumları yeniden yaşamamak için çevrelerindeki işaretlere karşı daha dikkatli hale gelebilirler. Zihin, geçmişte yaşanan olumsuz deneyimlerden hareketle gelecekteki tehlikeleri önceden fark etmeye çalışırken, bazen sıradan davranışları bile bir uyarı olarak değerlendirebilir. İşte bu noktada sezgi ile kaygı arasındaki fark önem kazanır Sezgi, kişinin önceki deneyimlerinden ve farkında olmadan değerlendirdiği bilgilerden doğan hızlı bir yargı olabilirken, kaygı çoğu zaman henüz gerçekleşmemiş olumsuz ihtimallere odaklanır. İnsan bazen gerçekten önemli bir tutarsızlığı fark ettiği için huzursuzluk duyabilir, bazen de geçmişte yaşadığı bir olayın yeniden gerçekleşmesinden korktuğu için ortada somut bir sorun bulunmadığı halde kendisini güvensiz hissedebilir. Bu nedenle bir insanın içine doğan her şey gerçek değildir ancak hissettiği her şeyi bütünüyle görmezden gelmesi de gerekmez. Önemli olan sezgileri kesin hükümler olarak kabul etmek yerine onları gözlem, açık iletişim ve zaman içerisinde ortaya çıkan davranışlarla birlikte değerlendirebilmektir. Hisleri güçlü insanların ilişkilerde yaşadığı bir başka zorluk ise karşılarındaki kişiyi anlamaya çalışırken kendi duygusal ihtiyaçlarını geri plana atabilmeleridir. Başkalarının neden öyle davrandığını açıklamaya, kırıcı sözlerinin arkasında bir neden aramaya veya değişen davranışlarını anlamlandırmaya çalışırken, zaman zaman kendilerine yöneltilen haksızlıkları bile normalleştirebilirler. Böyle durumlarda güçlü empati, sağlıklı sınırlarla desteklenmediğinde insanın kendi huzurunu korumasını zorlaştırabilir.
Oysa güven, bir insanın karşısındakinin bütün düşüncelerini önceden tahmin edebilmesiyle değil, zaman içerisinde sözleriyle davranışlarının birbirini desteklediğini görmesiyle gelişir. Gerçek güvenin temelinde kusursuz insanlarla karşılaşmak değil, hata yapıldığında sorumluluk alınması belirsizliklerin konuşulabilmesi ve karşılıklı saygının korunması bulunur. Spiritüel yaklaşımlarda güçlü sezgiler zaman zaman insanların enerjilerini hissetmek veya görünmeyen bağları algılamak şeklinde yorumlansa da bilimsel açıdan bir kişinin başkasının niyetini doğaüstü yollarla kesin olarak anlayabildiği gösterilmiş değildir. Bununla birlikte insanın deneyimleri, dikkati, empatisi ve bilinçdışı değerlendirmeleri, kimi zaman nedenini hemen açıklayamadığı güçlü izlenimler oluşturabilir. Belki de hisleri güçlü insanların en büyük mücadelesi, başkalarının kendilerinden bir şey saklayıp saklamadığını anlamaya çalışmak değil, hangi duygularının gerçek bir gözleme, hangilerinin geçmişten taşınan korkulara dayandığını ayırt edebilmektir. Çünkü sürekli bir şeylerin ters gitmesini bekleyen insan, zamanla gerçekten güvenebileceği ilişkilerde bile kendisini huzursuz hissedebilir. Unutulmaması gereken en önemli gerçek şudur. Güçlü sezgilere sahip olmak, herkesten şüphelenmek zorunda olmak değildir İnsanları anlamaya çalışırken kendisini tüketmeyen, hislerini önemserken onları sorgulamayı da bilen ve güvenin zamanla oluşmasına izin veren kişiler, hem duygusal hassasiyetlerini koruyabilir hem de daha sağlıklı ilişkiler kurabilirler.
Çünkü bazen insanı en çok yoran şey, karşısındaki kişinin ne düşündüğünü bilememek değil, her sessizliğin arkasında bir anlam, her değişimin içinde bir tehlike ve her yakınlığın sonunda bir hayal kırıklığı aramaktır. Ve belki de hisleri güçlü insanların öğrenmesi gereken en önemli şey herkesi önceden çözmek zorunda olmadıklarıdır. Çünkü gerçek güven, her şeyi önceden bilmekten değil, bilmediklerimizle de sağlıklı biçimde yaşayabilmekten doğar.
