Ters Damla, ilk bakışta yerçekimine meydan okuyan sade bir form gibi görünse de, aslında kadim bilinç sembollerinin en sessiz ama en radikal olanlarından biridir çünkü doğada damla aşağıya düşer, akış hep yerin çağrısına doğru ilerler, fakat burada akış tersine çevrilmiştir ve bu tersine dönüş yalnızca fiziksel değil, zihinsel ve ruhsal bir devrimi temsil eder. Bu sembol, enerjinin dış dünyadan içe değil, iç merkezden yukarıya doğru yükseldiğini anlatır yani insanın kendini kurban psikolojisinden çıkarıp, duygularını aşağıya akıtmak yerine onları bilinçli bir yükselişe dönüştürdüğü anı simgeler ve tam da bu yüzden ters damla, edilgenliğin değil aktif farkındalığın işaretidir.
Kadim sembolizmde damla genellikle gözyaşı, su, rahmet ya da arınma ile ilişkilendirilirken, ters çevrilmiş form bu anlamı dönüştürür ve artık bir kayıp ya da boşalma değil, bir geri çağırma hareketine dönüşür sanki insan, yere düşmüş olan enerjisini tekrar topluyor, dağılmış benliğini yeniden merkezine çekiyor gibidir. Modern yorumda ters damla, enerji geri kazanımı'nı temsil eder tükenmişlikten dönüşü, manipülasyondan bilinçli kopuşu dağılmadan odaklanmayı, yani dışarı sızan yaşam gücünün yeniden öz kaynağa çekilmesini simgeler ve bu haliyle sembol, çağımızın en büyük krizlerinden biri olan dikkat dağınıklığına karşı görsel bir manifestoya dönüşür.
Aynı zamanda ters damla, yukarıyı işaret eden bir su formu olduğu için paradoks barındırır su yumuşaktır ama yön değiştirdiğinde kaya deler sessizdir ama sürekliliğinde dünyayı biçimlendirir, bu nedenle sembol hem yumuşak gücü hem de istikrarlı yükselişi anlatır ve bu ikilik, onu sıradan bir grafik şekilden çıkarıp metafizik bir anlatıya dönüştürür. Eğer Hayat Ağacı kök ve gövde arasındaki dengeyi temsil ediyorsa, ters damla kökü görünmeyen yükselişi temsil eder beslenme aşağıdan değil içeriden gelir, yön dış baskılarla değil bilinçle belirlenir ve sembol bu haliyle insanın kendi iç merkezini pusula haline getirmesini simgeler.
Bu yüzden ters damla, bir gözyaşı değil bir karar anıdır bir düşüş değil bir toplanış; bir kayıp değil bir geri çağırma hareketidir ve modern semboller arasında en sade çizgiyle en güçlü metaforu taşıyan işaretlerden biri olmaya adaydır.
