Bazı diziler hikayesini anlatır, bazıları ise izleyiciyi hikayenin suç ortağı haline getirir. Fleabag, ikinci grupta yer alan ve bunu olağanüstü bir sadelikle yapan bir yapım. Phoebe Waller-Bridge'in yarattığı, yazdığı ve başrolünü üstlendiği İngiliz kara komedisi 2016'da başladı ve 2019'da ikinci sezonuyla sona erdi. Yalnızca iki sezon sürmesine rağmen modern televizyon komedisinin en etkili yapımlarından birine dönüştü.
Dizinin merkezinde gerçek adını hiçbir zaman öğrenmediğimiz Fleabag vardır. Londra'da yaşayan genç kadın, başarısız ilişkiler, ailesiyle kuramadığı yakınlık, işlettiği kafenin sorunları ve geçmişinden taşıdığı ağır bir kayıpla baş etmeye çalışır. Fakat bunu alışıldık bir dram karakteri gibi yapmaz. Seks, öfke, utanç ve yalnızlığı keskin bir mizahla örter. Fleabag'in komikliği çoğu zaman mutlu olmasından değil, acıyla karşılaştığında ne yapacağını bilememesinden doğar.
Dizinin en ayırt edici anlatım aracı Fleabag'in kameraya dönerek izleyiciyle konuşmasıdır. Bir bakış, küçük bir sırıtış veya birkaç kelimeyle bizi bulunduğu ortamdan ayırıp kendi tarafına çeker. Başlangıçta eğlenceli bir anlatım numarası gibi görünen bu yöntem zamanla karakterin savunma mekanizmasına dönüşür. Fleabag çevresindeki insanlara söyleyemediklerini bize söyler. Böylece izleyici onun sırdaşı olurken aynı zamanda insanlarla gerçek yakınlık kurmaktan nasıl kaçtığını da görmeye başlar.
İkinci sezon bu fikri daha da ileri taşır. Andrew Scott'ın canlandırdığı rahibin Fleabag'in kameraya kaçışlarını sezmesi, dizinin en yaratıcı kırılmalarından biridir. İlk kez biri onun seyirciyle kurduğu gizli alanın içine girmeye yaklaşır. Bu nedenle aralarındaki ilişki yalnızca romantik veya cinsel çekim üzerine kurulmaz. Fleabag'in sürekli saklandığı iç dünyasının başka biri tarafından fark edilmesiyle ilgilidir. Dizinin aşk, inanç, suçluluk ve bağlanma meseleleri de tam burada birbirine karışır.
Fleabag'in aile ilişkileri de en az aşk hayatı kadar rahatsız edicidir. Sian Clifford'ın canlandırdığı Claire kontrol altında tuttuğu hayatının içinde giderek sıkışırken Olivia Colman'ın canlandırdığı vaftiz anne, nezaketin arkasına gizlenen pasif saldırganlığın unutulmaz örneklerinden birine dönüşür. Karakterlerin hiçbiri tamamen iyi veya kötü değildir. İnsanların birbirlerini sevip aynı anda birbirlerine zarar verebilecekleri fikri dizinin hemen her ilişkisinde hissedilir.
Bu küçük ölçekli hikaye ödül sezonlarında oldukça büyük bir başarı yakaladı. Fleabag toplam 11 Emmy adaylığından 6 ödül kazandı. 2019'da En İyi Komedi Dizisi seçilirken Phoebe Waller-Bridge komedi dalında başrol oyunculuğu ve senaryo, Harry Bradbeer ise yönetmenlik Emmy'sini aldı. Waller-Bridge ayrıca 2017 BAFTA Televizyon Ödülleri'nde komedi dalında kadın oyuncu ödülünü kazandı.
Fleabag'i özel yapan şey belki de iki sezon boyunca büyük cevaplar vermeye çalışmamasıdır. Yasın tamamen geçtiğini, aşkın insanı kurtardığını veya ailesiyle sorun yaşayan herkesin sonunda barışacağını söylemez. Bunun yerine insanın bazen şaka yaparak, bazen kaçarak, bazen yanlış kişiye aşık olarak hayatta kalmaya çalıştığını gösterir. Ve finalinde Fleabag'in kameraya yaptığı küçücük bir hareket, dizinin başından beri kurduğu izleyici ilişkisini sessizce tamamlar. Çünkü bazen iyileşmek, hikayemizi anlatacak birine artık ihtiyaç duymadan yürümeye devam edebilmektir.
#dizi #fleabag
