İnsanların karşılaştığı gerçekler her zaman aynı ağırlıkta değildir. Bazı gerçekler insanı güçlendirirken bazıları zihnin ve ruhun taşıyabileceğinden daha ağır olabilir. Bu nedenle insanlar çoğu zaman gerçekle doğrudan yüzleşmek yerine onu yorumlar, yumuşatır veya kendine göre yeniden anlamlandırır. Çünkü insan zihni yalnızca gerçeği görmekle değil, aynı zamanda o gerçekle yaşayabilmekle ilgilenir.
Bazı gerçekler vardır ki toplum tarafından kolay kabul edilmez. Ölüm, adaletsizlik, ihanet, yalnızlık ya da dünyanın düşündüğümüz kadar düzenli olmaması gibi durumlar insan psikolojisini zorlar. Bu gibi durumlarda insan ruhu kendini korumak için savunma mekanizmaları geliştirir. İnkar etmek, görmezden gelmek, başka bir anlam yüklemek ya da mizaha dönüştürmek bu mekanizmalardan bazılarıdır. Bu davranışlar aslında zayıflık değil, insanın ruhsal dengesi için geliştirdiği doğal bir dayanma biçimidir.
İnsan ruhunun en ilginç yönlerinden biri de katlanma ve uyum sağlama becerisidir. Tarih boyunca insanlar savaşlar, felaketler, kayıplar ve büyük travmalar yaşamış olmasına rağmen hayat devam etmiş ve insanlar yeniden ayağa kalkabilmiştir. Bu durum, insanın psikolojik dayanıklılığının düşündüğümüzden çok daha güçlü olduğunu gösterir. Gerçekler ağır olabilir, fakat insan zihni çoğu zaman o gerçeklerin içinde yaşayabilecek bir anlam bulmayı başarır.
Belki de insan olmanın en temel özelliklerinden biri budur. Gerçeği tamamen değiştiremeyiz ama ona nasıl bakacağımızı değiştirebiliriz. İnsan ruhunun dayanma gücü de tam olarak burada ortaya çıkar. Gerçeklerin ağırlığı altında ezilmek yerine onları anlamlandırarak yaşamaya devam edebilmek.
