Elbette, dünya yalnızca para ve cinsellik üzerine dönmüyor fakat insan davranışlarının büyük bir kısmı dönüp dolaşıp bu iki eksenin etrafında şekilleniyor, çünkü bunlar aslında tek başlarına amaç değil, daha derin ihtiyaçların sembolleridir. Para, göründüğü gibi sadece bir değişim aracı değil, insan zihninde güvenliğin, hayatta kalmanın, kontrolün, statünün ve yarın da var olabilirim, duygusunun somutlaşmış halidir. İnsanlar parayı çoğu zaman paranın kendisi için değil, paranın temsil ettiği güç, özgürlük ve korkusuzluk için ister. Cinsellik ise yalnızca bedensel haz değildir, kabul edilmenin, arzulanmanın, görülmenin, değerli olmanın ve yalnız olmadığını hissetmenin en ilkel ve en güçlü yollarından biridir.
İnsanlık tarihine ve suç oranlarına baktığında bu iki başlığın sürekli karşımıza çıkmasının nedeni de tam olarak budur. Çünkü açlık, dışlanma, değersizlik ve kontrolsüzlük duygusu, insanı en hızlı şekilde suça, manipülasyona ve aşırı davranışlara iten psikolojik zeminlerdir, para eksikliği hayatta kalma korkusunu, cinsellik üzerinden yaşanan yoksunluk ise varoluşsal değersizlik hissini tetikler.
Buradaki kritik nokta ise, insanlar çoğu zaman para ve cinselliğin kendisi için değil, bu iki alanın çözdüğüne inandıkları boşluklar için mücadele eder. Bir insan paraya ulaşınca korkularının dineceğini, cinsel olarak arzulandığında ise yalnızlığının biteceğini sanır, fakat çoğu zaman bu gerçekleşmez, sadece boşluğun şekli değişir. Bu yüzden talepler bitmez, istekler doymak bilmez ve sistem sürekli bu iki damarı kaşır, çünkü doyumsuzluk, düzenin en sürdürülebilir yakıtıdır.
Suç istatistiklerinde hırsızlık, dolandırıcılık, güç istismarı ya da cinsel suçların öne çıkması da tesadüf değildir. İnsan, en çok elinden alındığını düşündüğü ya da hiç sahip olamadığını hissettiği şeyler için sınırlarını zorlar. Ahlak çoğu zaman tokken daha kolay savunulur, güvende hissederken daha sağlam durur, korku ve yoksunluk arttıkça, ilke geri çekilir.
“Dünya para ve cinsellik üzerine mi dönüyor?” asıl soru şudur; insan, güvenlik ve değer duygusunu neden bu kadar dar iki alana sıkıştırdı? Çünkü bu iki şey ölçülebilir, karşılaştırılabilir ve başkalarına gösterilebilir, oysa iç huzur, anlam ve kendilik hissi vitrine konmaz, sayıya dökülemez, kıyaslanamaz. Bu yüzden dünya para ve cinsellik etrafında dönüyormuş gibi görünür, gerçekte ise dönen şey, insanın bitmeyen güvende olma ve sevilme ihtiyacıdır, geri kalan her şey bunun etrafında örülmüş birer araçtır.
