Düğün ve kutlamalarda ateşli silah kullanılması sonucunda meydana gelen ölüm olayları, ceza hukuku bakımından failin kastının ve kusurunun belirlenmesini gerektiriyor. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 22 Nisan 2025 tarihli, 2024/5988 Esas ve 2025/3208 Karar sayılı ilamında, düğün sırasında ateşli silahın tutukluk yapması üzerine meydana gelen ölüm olayını değerlendirdi. Yüksek Mahkeme, olayın gerçekleşme koşullarını dikkate alarak sanığın eyleminin olası kastla öldürme değil, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna karar verdi.
Karara konu olayda sanık, düğün sırasında havaya ateş etmek amacıyla tabancasını kullandı. Silahın tutukluk yapması üzerine tabancayı kontrol etmeye çalışan sanık, silahı yere paralel şekilde tuttuğu sırada tabancanın ateş alması sonucunda yaklaşık 3-4 metre ileride bir araç içerisinde bekleyen kişinin ölümüne neden oldu. Olay nedeniyle sanık hakkında ceza yargılaması yürütüldü. Yargılama sürecinde, ölüm sonucunun hangi kusur türü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği konusunda hukuki uyuşmazlık ortaya çıktı.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 21. maddesinde kast ve olası kast düzenlenmiştir. Olası kast, kişinin suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlemesi halinde söz konusu olur. Aynı Kanun'un 22. maddesinde ise taksir ve bilinçli taksir hükümleri yer almaktadır. Bilinçli taksir, kişinin öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesi durumunda uygulanır. Olası kast ile bilinçli taksir arasındaki ayrımda, failin neticeyi öngörmesi yanında bu neticeye yönelik iradesinin belirlenmesi önem taşır.
Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesi, bozma üzerine gerçekleştirdiği yargılamada sanığın bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verdi. Hükmün temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından incelendi. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde eylemin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğu yönünde görüş bildirilmesine rağmen Daire, olayın somut özelliklerini dikkate alarak bu değerlendirmeye katılmadı.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanığın silahın ateş alması halinde çevredeki kişilerin yaralanabileceğini veya ölebileceğini öngörebilecek durumda olduğunu belirledi. Bununla birlikte sanığın ölüm sonucunu kabullenerek tabancanın tetiğine bilinçli biçimde bastığının her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulamadığını değerlendirdi. Silahın tutukluk yapmasının ardından kontrol edilmesi sırasında meydana gelen ölüm olayında sanığın dikkatsiz ve özensiz davranışının bilinçli taksir kapsamında değerlendirilmesini hukuka uygun buldu.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 22 Nisan 2025 tarihli kararıyla yerel mahkemenin bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan kurduğu mahkumiyet hükmünü hukuka uygun buldu. Kararda, ölüm sonucunun öngörülebilir olmasının tek başına olası kastın varlığını göstermediği, failin sonucu kabullenip kabullenmediğinin somut delillerle belirlenmesi gerektiği esas alındı. Bu değerlendirme, ateşli silah kullanımı sonucunda meydana gelen ölüm olaylarında suçun hukuki niteliğinin yalnızca ortaya çıkan sonuca göre değil, failin davranışı ve manevi unsura ilişkin deliller birlikte incelenerek belirlendiğini ortaya koydu.
