1955 yılında Paris Otomobil Fuarı'nı ziyaret edenler, alışılmış otomobil tasarımlarından tamamen farklı bir araçla karşılaştı. Citroën'in tanıttığı DS, yuvarlatılmış hatları, alçak gövdesi, sıra dışı farları ve aerodinamik görünümüyle adeta gelecekten gelmiş gibiydi. Dönemin köşeli ve ağır otomobillerinin yanında DS, yalnızca yeni bir model değil, otomobil tasarımının nasıl değişebileceğini gösteren cesur bir yenilikti.
Citroën DS'nin ortaya çıkışı uzun yıllara dayanan bir mühendislik çalışmasının sonucuydu. Aracın tasarımında İtalyan kökenli tasarımcı Flaminio Bertoni önemli rol oynarken mühendis André Lefèbvre teknik gelişimine öncülük etti. DS'nin en dikkat çekici özelliği, estetik görünümünün işlevsellikle birleştirilmesiydi. Akıcı gövde çizgileri hava direncini azaltmayı amaçlıyor, geniş iç mekanı ve konfor odaklı yapısı uzun yolculuklarda farklı bir deneyim sunuyordu.
Otomobilin asıl devrim niteliğindeki yeniliği ise hidropnömatik süspansiyon sistemiydi. Geleneksel yaylar yerine hidrolik sıvı ve basınçlı gazdan yararlanan bu sistem, yolun bozukluklarını etkili biçimde sönümlüyor ve aracın yüksekliğinin ayarlanmasına olanak tanıyordu. Böylece DS, dönemin pek çok otomobilinden daha yumuşak ve dengeli bir sürüş sağlıyordu. Sürücüler aracın yerden yüksekliğini koşullara göre değiştirebiliyor, sistem yük değişikliklerine rağmen gövde seviyesini koruyabiliyordu.
Citroën DS yalnızca süspansiyonuyla değil, fren ve direksiyon sistemlerinde kullanılan yenilikçi hidrolik çözümlerle de dikkat çekti. İlk modellerde yarı otomatik vites değiştirme sistemi bulunuyordu. Debriyaj pedalına ihtiyaç duymayan bu düzenek, sürücünün vitesi seçmesini sağlarken debriyajın çalışmasını hidrolik sistem üstleniyordu. Bu özellikler DS'yi döneminin teknik açıdan en sıra dışı seri üretim otomobillerinden biri haline getirdi.
DS'nin ünü kısa sürede Fransa sınırlarını aştı. 1962 yılında Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle'e yönelik Petit-Clamart suikast girişimi sırasında kullanılan Citroën DS, saldırıdan kaçmayı başaran otomobil olarak tarihe geçti. Olayın ardından aracın yol tutuşu ve süspansiyon özellikleri, DS'nin dayanıklılığı ve sürüş kabiliyetiyle ilgili anlatıların önemli bir parçası oldu. Bununla birlikte kaçışın başarısını yalnızca otomobilin teknik özelliklerine bağlamak doğru değildir; sürücünün müdahalesi de belirleyici rol oynadı.
1967 yılında yenilenen ön tasarımı ve bazı versiyonlarında direksiyon hareketine göre yön değiştiren farları, DS'nin yenilikçi kimliğini daha da güçlendirdi. Otomobilin tasarımı yalnızca mühendislik dünyasında değil, sanat ve tasarım çevrelerinde de ilgi gördü. Fransız düşünür Roland Barthes, 1957 tarihli Mitolojiler adlı eserinde DS'yi modern toplumun gündelik nesnelere yüklediği anlamları tartışırken ele aldı.
Citroën DS'nin üretimi 1975 yılında sona erdi. Yaklaşık yirmi yıllık üretim süresince DS ve ID ailesinden 1,4 milyondan fazla otomobil üretildi. Bugün klasik otomobil koleksiyonlarının en dikkat çekici modellerinden biri olan DS, tasarımın yalnızca güzel bir görünüm yaratmakla sınırlı olmadığını hatırlatıyor. Konforu, mühendisliği ve estetiği aynı otomobilde birleştiren bu model, 1955 yılında geleceğin otomobilini yeniden tanımlamıştı.