İnsanlar bazen daha önce gördükleri bir rüyanın devamını günler, aylar hatta yıllar sonra gördüklerini bildirebilirler ve bu durum psikoloji ile uyku araştırmalarında tamamen sıra dışı kabul edilmez. Birçok kişi aynı mekana geri döndüğünü, daha önce rüyasında gördüğü bir hikayenin kaldığı yerden sürdüğünü ya da rüyadaki karakterlerle yeniden karşılaştığını anlatır. Bu durum çoğu zaman devam eden rüya temaları veya tekrarlayan rüya ortamları olarak değerlendirilir. İlginç olan nokta, beyin bunu bilinçli olarak planlamaz. Kişi uyurken zihni, geçmişte oluşturduğu rüya parçalarını yeniden kullanabilir.
Bilimsel açıdan bakıldığında bunun en olası açıklaması hafıza sistemleriyle ilgilidir. Uyku sırasında, özellikle REM uykusunda, beyin gün içinde ve geçmişte yaşanmış deneyimleri işlemeye devam eder. Beyin bir hikaye anlatıcısı gibi çalışmaz, daha çok anıları, duyguları, korkuları, özlemleri ve sembolleri birbirine bağlayan bir ağ gibi hareket eder. Eğer bir rüya sırasında güçlü bir duygu yaşanmışsa, örneğin merak, korku, özlem, huzur veya yarım kalmışlık hissi oluşmuşsa, o rüyanın bazı parçaları hafızada daha belirgin şekilde saklanabilir. Daha sonraki bir tarihte benzer duygusal durumlar ortaya çıktığında beyin aynı rüya sahnesini yeniden aktive edebilir ve kişi bunu rüyanın devamı olarak deneyimleyebilir.
Araştırmacılar ayrıca beynin tamamlanmamış hikayeleri hatırlama eğiliminden söz eder. Psikolojide buna benzer şekilde, Zeigarnik Etkisi denilen bir olgu vardır. İnsan zihni yarım kalan şeyleri tamamlananlardan daha kolay hatırlayabilir. Bir rüya sırasında çok etkileyici ama sonuçlanmamış bir olay yaşanmışsa, beynin o hikayeyi daha sonra yeniden üretmesi mümkündür. Elbette beyin gerçekten eski rüyayı açıp kaldığı yerden devam ettirmiyor fakat aynı karakterleri, mekanları ve duyguları kullanarak yeni bir rüya oluşturabiliyor.
Bazı insanların yıllarca tekrar tekrar ziyaret ettikleri rüya şehirleri, evleri veya mahalleleri olduğu da bilinmektedir. İlginç şekilde bu yerler gerçekte var olmayabilir ama kişi onları tanıdığını hisseder. Beyin bir tür iç dünya haritası oluşturmuş gibidir. Uyku araştırmacıları bunun, beynin mekansal hafızadan sorumlu bölgelerinin belirli düzenleri tekrar üretmesiyle ilişkili olabileceğini düşünmektedir. Bu nedenle kişi rüyasında, buraya daha önce gelmiştim, hissini yaşayabilir ve gerçekten daha önceki rüyalarında da o mekanı görmüş olabilir.
Bununla birlikte bilim henüz rüya devamlılığı konusunu tamamen çözmüş değildir. İnsanların anlattıkları deneyimler gerçektir. Yani kişiler gerçekten önceki bir rüyanın devamını gördüklerini hissederler. Ancak bunun mekanizmasının tam olarak nasıl çalıştığı hala araştırılmaktadır. Günümüzdeki en güçlü açıklama, duygusal hafıza, REM uykusunda yapılan bellek işleme süreçleri ve beynin tekrar eden semboller kullanma eğiliminin birleşimidir. Yani bilimsel bakış açısından, bir rüyanın devamını görmek mümkündür. Ancak bu durum doğaüstü bir olaydan çok, beynin geçmiş rüya anılarını yeniden kullanarak yeni bir hikâye üretmesi şeklinde açıklanmaktadır.
Özellikle kaybettiğimiz kişilerle ilgili rüyalarda bu durum daha sık fark edilir. Bir insan bazen yıllar önce ölmüş bir yakınıyla ilgili gördüğü bir rüyanın devamını aylar sonra görebilir. Bunun nedeni çoğu zaman o kişiye dair duygusal bağın hafızada güçlü şekilde yaşamaya devam etmesidir. Beyin, özlem ve hatıraları işlerken aynı karakterleri yeniden sahneye çıkarabilir. Bu yüzden bazı insanlar, sanki aynı hikayenin farklı bölümlerini izliyormuş gibi hissettiklerini anlatırlar. Bu deneyim oldukça yaygındır ve tek başına herhangi bir psikolojik sorun belirtisi olarak kabul edilmez.
