Bir alacağın tahsil edilmesi sırasında kullanılan sert sözlerin tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı, yalnızca ifadelerin kelime anlamına göre belirlenmiyor. Sözlerin söylendiği ortam, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği ve karşı tarafa açık bir kötülük bildirilip bildirilmediği de önem taşıyor. Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27 Kasım 2019 tarihli, 2019/1690 Esas ve 2019/13056 Karar sayılı ilamında, bir berber koltuğunun satılması nedeniyle çıkan anlaşmazlık sırasında söylenen sözler değerlendirildi. Yüksek Mahkeme, paranın alınacağına ilişkin ifadelerin somut olayda tehdit suçunu oluşturmadığını belirterek mahkumiyet hükmünü bozdu.
Olayda bir kişi, berberlik yapan sanığın iş yerine satmak amacıyla berber koltuğu getirdi. Taraflar fiyat konusunda anlaşamayınca satış gerçekleşmedi. Koltuğu getiren kişi, daha sonra alacağını söyleyerek eşyayı iş yerinde bıraktı. Ancak uzun süre gelip almadı. Berberin uyarılarına rağmen koltuğun alınmaması üzerine eşya iş yerinin dışına çıkarıldı. Bir süre sonra da berberin talimatıyla hurdacıya satıldı. Koltuğun sahibi, eşyanın parasını istemek amacıyla iş yerine gelmeye başladı.
Taraflar arasında yaşanan tartışmalarda koltuğun sahibi, parasını almayı bildiğini ve parasını almadan gitmeyeceğini söyledi. Bu ifadeler nedeniyle hakkında zincirleme tehdit suçundan dava açıldı. Diğer taraf hakkında ise güveni kötüye kullanma suçundan yargılama yürütüldü. İlk derece mahkemesi, her iki sanık hakkında da mahkumiyet kararı verdi. Hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından incelendi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106. maddesinde tehdit suçu düzenlenmektedir. Tehdit suçunun oluşabilmesi için mağdurun hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına ya da malvarlığına yönelik bir kötülük bildirimi bulunması veya kanunda belirtilen diğer koşulların gerçekleşmesi gerekir. Sözlerin tehdit niteliği taşıyıp taşımadığı belirlenirken ifade biçimiyle birlikte olayın bütün koşulları değerlendirilir. Özellikle hukuki yollara başvurulacağı anlamına da gelebilen sözlerin, açık bir kötülük bildirimi içermediği durumlarda tehdit suçu kapsamında kabul edilmesi mümkün değildir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, koltuğun parasını isteyen kişinin kullandığı ifadelerin söylendiği ortamdan bağımsız değerlendirilemeyeceğini belirtti. Sözlerin açık bir kötülük bildirimi içermediği, yasal yollardan alacağın tahsil edilmesi anlamına da gelebileceği ve tehdit suçunun oluşması için gereken elverişlilik koşullarını taşımadığı sonucuna ulaştı. Bu nedenle tehdit suçundan mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi gerektiğini ifade etti. Aynı dosyada güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünü de şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi gerektiği gerekçesiyle bozdu.
Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2019/13056 Karar sayılı ilamı, bir alacak tartışmasında kullanılan her sert ifadenin ceza hukuku anlamında tehdit olarak nitelendirilemeyeceğini ortaya koyuyor. Kararda, sözlerin karşı tarafa hangi kötülüğü bildirdiği ve bu bildirimin somut olayda tehdit suçunun unsurlarını taşıyıp taşımadığı incelendi. Yüksek Mahkeme, olayın bağlamı içerisinde değerlendirildiğinde tehdit niteliği taşımayan sözler nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünü hukuka aykırı buldu.
