Kanada'nın kuzeyindeki uçsuz bucaksız topraklarda bir göl var. Angikuni Gölü. Bugün Nunavut sınırları içinde kalan bu bölge, uzun ve sert kışların hüküm sürdüğü, yerleşimlerin birbirinden kilometrelerce uzakta bulunduğu Kanada'nın en tenha coğrafyalarından biri. Ve yaklaşık bir asırdır bu gölün adı, inanılması güç bir hikayeyle birlikte anılıyor. Bir Inuit kampındaki insanların hiçbir iz bırakmadan ortadan kaybolduğu iddiasıyla. Hikaye 1930 yılına uzanıyor. Dönemin gazete haberine göre Joe Labelle adlı bir kürk avcısı, Angikuni Gölü civarında daha önce tanıdığı insanların bulunduğunu söylediği küçük bir kampa ulaştı. Fakat bir şeyler ters gidiyordu. Ortalık sessizdi. Kimse onu karşılamadı. Labelle kampı kontrol etmeye başladığında insanların orada olmadığını fark etti. 1930'da yayımlanan ilk anlatıda söz konusu yer, sonraki hikayelerde anlatılan yüzlerce veya binlerce kişinin yaşadığı devasa bir köy değildi. Altı çadırdan ve yaklaşık 25 kişiden oluştuğu söylenen küçük bir kamptı. Ama asıl tuhaflık insanların bulunamamasıydı. İlk gazete anlatımına göre kampta insanların geride bıraktığı eşyalar vardı. Bazı köpeklerin öldüğü, bazılarının ise son derece kötü durumda olduğu anlatılıyordu. Fakat kamptaki insanların nereye gittiği bilinmiyordu. Hikaye gazetelere taşındı. Ve tam burada Angikuni olayının kendisinden belki daha ilginç olan ikinci hikaye başladı. Efsanenin büyümesi. Yıllar geçtikçe anlatıya yeni ayrıntılar eklendi.
Yemeklerin ateş üzerinde yarım bırakıldığı söylendi. Silahların geride kaldığı anlatıldı. Köpeklerin bağlı oldukları yerde açlıktan öldüğü iddia edildi. Daha sonra hikayenin çok daha karanlık bir versiyonu ortaya çıktı. Mezarların açıldığı ve içlerindeki cesetlerin kaybolduğu söylendi. Başka anlatılarda olay gecesi gökyüzünde garip ışıkların görüldüğü bile iddia edildi. Ve kaybolduğu söylenen insan sayısı da büyümeye başladı. İlk anlatılardaki yaklaşık 25 kişi, bazı sonraki versiyonlarda yüzlerce hatta binlerce kişiye dönüştü. Fakat burada hikâyeyi tamamen değiştiren önemli bir ayrıntı var. Bu dramatik ayrıntıların çoğu ilk 1930 haberinde bulunmuyor. Olayın en ürpertici parçalarının önemli bir bölümü sonraki yıllarda anlatıya eklenmiş görünüyor. Dahası Kanada Kraliyet Atlı Polisi, yani RCMP, hikayenin doğruluğunu kabul etmiyor. 1931'de yapılan incelemede Çavuş J. Nelson, anlatıyı destekleyen bir temel bulamadığını bildirdi. Bölgedeki polis kayıtlarında böyle büyük bir topluluğun gizemli biçimde kaybolduğunu doğrulayan bir olay bulunmuyordu. Hatta ilk gazete haberinin yanında kullanılan fotoğrafın bile olayla bağlantılı olmadığı ortaya çıktı. RCMP'nin günümüzdeki açıklaması daha da net. Angikuni yakınlarında bir Inuit köyünün 1930'larda gizemli biçimde ortadan kaybolduğu hikayesini destekleyen kanıt bulunmuyor.
Peki o zaman bütün hikaye nereden çıktı. İşte Angikuni vakasını gerçekten ilginç yapan soru bu. Çünkü ortada tamamen modern internette yaratılmış bir hikaye de yok. 1930 yılına ait bir gazete haberi gerçekten var. Gazeteci Emmett E. Kelleher tarafından yazılan haberde Joe Labelle'nin anlattığı iddia edilen kayıp kamp hikayesi bulunuyor. Yani efsanenin bir başlangıç noktası var. Fakat başlangıçtaki hikaye ile bugün internette anlatılan Angikuni vakası arasında büyük farklar bulunuyor. 1959 yılında yazar Frank Edwards'ın Stranger Than Science kitabında hikayeyi yeniden anlatmasıyla olay yeni bir kuşağa ulaştı. Sonraki paranormal ve UFO yayınları ise hikayeye yeni ayrıntılar ekledi. Böylece küçük bir kamp hakkındaki tartışmalı bir gazete haberi, zaman içerisinde… Bir gecede bütün halkıyla birlikte ortadan kaybolan gizemli köy efsanesine dönüştü. Ve belki Angikuni Gölü'nün asıl gizemi insanların nereye kaybolduğu değildir. Çünkü gerçekten böyle bir toplu kaybolmanın yaşandığını gösteren güvenilir kanıt bulunmuyor. Asıl gizem başka yerde. Bir gazete haberi nasıl olur da yaklaşık yüz yıl boyunca büyüyerek gerçekmiş gibi anlatılmaya devam eder. Belki Angikuni'de kaybolan şey bir köy değildi. Belki gerçek ile hikaye arasındaki sınırdı. Çünkü bazı gizemler çözülemedikleri için yaşamaz. İnsanlar onları anlatmaya devam ettiği için yaşar.
